+++
Jak odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego
Odmawianie Koronki do Miłosierdzia Bożego to wspaniały sposób, by zanurzyć się w obfitym miłosierdziu Boga. Zajmuje zaledwie kilka minut i można ją z łatwością odmawiać niemal wszędzie. Korzystając z różańca, postępuj według poniższych wskazówek, aby odmówić tę piękną modlitwę. Szczególnie warto odmawiać ją o godzinie piętnastej. Możesz też kliknąć tutaj, aby dowiedzieć się więcej o Koronce.
Trzymając różaniec, uczyń znak krzyża
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Modlitwy do wyboru
Skonałeś, Jezu, ale zdrój życia wytrysnął dla dusz i otworzyło się morze miłosierdzia dla świata całego. O Zdroju żywota, niezgłębione miłosierdzie Boże, ogarnij świat cały i wylej się na nas.
O Krwi i Wodo, któraś wytrysnęła z Serca Jezusowego jako zdrój miłosierdzia dla nas, ufam Tobie! (Powtórz trzy razy)
Modlitwy wstępne
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion; zstąpił do piekieł; trzeciego dnia zmartwychwstał; wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego; stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
Na dużym paciorku przed każdą dziesiątką
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
Na 10 małych paciorkach każdej dziesiątki
Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.
Po odmówieniu wszystkich 5 dziesiątek Koronki
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem. (Powtórz trzy razy)
Modlitwy końcowe do wyboru
Boże wiekuisty, w którym miłosierdzie jest niezgłębione, a skarb litości nieprzebrany, wejrzyj na nas łaskawie i pomnóż w nas miłosierdzie swoje, abyśmy w chwilach ciężkich nie rozpaczali ani upadali na duchu, ale z wielką ufnością poddali się woli Twojej świętej, która jest miłością i miłosierdziem samym.
O Boże wielkiego miłosierdzia, Dobroci nieskończona, oto dziś cała ludzkość woła z otchłani nędzy swojej do miłosierdzia Twego — do litości Twojej, o Boże; a woła potężnym głosem nędzy. Boże łaskawy, nie odrzucaj modlitwy wygnańców tej ziemi! O Panie, Dobroci niepojęta, który znasz na wskroś nędzę naszą i wiesz, że o własnych siłach wznieść się do Ciebie nie możemy, przeto Cię błagamy: uprzedzaj nas łaską swoją i pomnażaj w nas nieustannie miłosierdzie swoje, abyśmy wiernie pełnili wolę Twoją świętą w życiu całym i w śmierci godzinie. Niech nas osłania wszechmoc miłosierdzia Twego przed pociskami nieprzyjaciół naszego zbawienia, abyśmy z ufnością, jako dzieci Twoje, czekali na ostateczne przyjście Twojego Syna — na ten dzień, który tylko Tobie jest wiadomy. I spodziewamy się, że otrzymamy wszystko, co nam jest obiecane przez Jezusa, pomimo całej nędzy naszej. Bo Jezus jest nadzieją naszą: przez Jego miłosierne Serce przechodzimy do nieba jak przez otwartą bramę (Dzienniczek, 1570).
Do wyboru: Litania do Miłosierdzia Bożego św. Faustyny
Do wyboru: Modlitwa o godzinie piętnastej
Nowenna do Miłosierdzia Bożego (można ją odmawiać w dowolnym czasie, szczególnie od Wielkiego Piątku do Niedzieli Miłosierdzia Bożego)
Oto inna koronka, która pomaga wzrastać w przebaczaniu drugiemu człowiekowi.
Więcej o tej Koronce od świętej Faustyny
Poniżej fragment udostępniony przez Siostry Jezusa Miłosiernego
WILNO, Litwa „13 września 1935.
Wieczorem, kiedy byłam w swojej celi, ujrzałam Anioła, wykonawcę gniewu Bożego. Był ubrany w olśniewającą szatę, twarz miał jaśniejącą chwałą, a pod stopami obłok. Z obłoku wystrzeliwały w jego ręce pioruny i błyskawice; z jego ręki zaś wychodziły dalej i dopiero wtedy uderzały w ziemię. Kiedy ujrzałam ten znak gniewu Bożego, który miał dotknąć ziemię, a szczególnie pewne miejsce, którego z ważnych powodów nie mogę wymienić, zaczęłam błagać Anioła, aby wstrzymał się przez kilka chwil, a świat podejmie pokutę. Lecz moja prośba była niczym wobec gniewu Bożego.
(…) W tej samej chwili odczułam w duszy moc łaski Jezusa, która mieszka w mojej duszy. Kiedy uświadomiłam sobie tę łaskę, natychmiast zostałam postawiona przed tronem Boga.
(…) Zaczęłam błagać Boga za światem słowami, które usłyszałam wewnętrznie.
Kiedy się tak modliłam, ujrzałam bezsilność Anioła: nie mógł wymierzyć sprawiedliwej kary, słusznie należnej za grzechy. Nigdy przedtem nie modliłam się z taką wewnętrzną mocą jak wtedy. Słowa, którymi błagałam Boga, są następujące: Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, za grzechy nasze i całego świata; dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas.
Następnego ranka, kiedy weszłam do kaplicy, usłyszałam wewnętrznie te słowa: Za każdym razem, kiedy wejdziesz do kaplicy, od razu odmów modlitwę, której nauczyłem cię wczoraj.
Kiedy odmówiłam tę modlitwę, usłyszałam w duszy te słowa: Ta modlitwa będzie służyć na uśmierzenie gniewu Mojego. Odmawiać ją będziesz przez dziewięć dni na różańcu w następujący sposób: Najpierw odmówisz jeden raz OJCZE NASZ, jeden raz ZDROWAŚ MARYJO i WIERZĘ W BOGA. Następnie na paciorkach OJCZE NASZ odmówisz następujące słowa: Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.
Na paciorkach ZDROWAŚ MARYJO odmówisz następujące słowa: Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata. Na zakończenie trzy razy odmówisz te słowa: Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem” (Dzienniczek, 474-476).
„O, jak wielkich łask udzielę duszom, które odmawiają tę koronkę (…) Zapisz te słowa, córko Moja. Mów światu o Moim miłosierdziu; niech cała ludzkość pozna niezgłębione miłosierdzie Moje. Jest to znak na czasy ostateczne; po nim nadejdzie dzień sprawiedliwości. Dopóki jest jeszcze czas, niech uciekają się do źródła Mojego miłosierdzia; niech korzystają z Krwi i Wody, które dla nich wytrysnęły” (Dzienniczek, 848).
Obietnice łaski i miłosierdzia dla konających
„Podoba Mi się udzielać wszystkiego, o co dusze proszą Mnie przez odmawianie koronki. Gdy zatwardziali grzesznicy będą ją odmawiać, napełnię ich dusze pokojem, a godzina ich śmierci będzie szczęśliwa. Napisz to dla dobra dusz udręczonych: kiedy dusza ujrzy i pozna ciężar swoich grzechów, kiedy odsłoni się przed jej oczami cała przepaść nędzy, w której się pogrążyła, niech nie rozpacza, ale z ufnością rzuci się w ramiona Mojego miłosierdzia, jak dziecko w objęcia ukochanej matki (…). Powiedz im, że żadna dusza, która wzywała Mojego miłosierdzia, nie doznała zawodu ani nie została zawstydzona. Szczególnie upodobałem sobie duszę, która zaufała Mojej dobroci. Napisz, że gdy będą odmawiać tę koronkę przy konających, stanę pomiędzy Moim Ojcem a konającym, nie jako sprawiedliwy Sędzia, ale jako miłosierny Zbawiciel” (Dzienniczek, 1541).
„Pragnę, aby to miłosierdzie rozlewało się przez twoje serce na cały świat. Niech nikt, kto się do ciebie zbliża, nie odchodzi bez tej ufności w Moje miłosierdzie, której tak gorąco pragnę dla dusz. Módl się, ile możesz, za konających. Swoimi błaganiami wypraszaj im ufność w Moje miłosierdzie, ponieważ najbardziej potrzebują ufności, a najmniej jej mają” (Dzienniczek, 1777).
„Córko Moja, pomóż Mi zbawić pewnego konającego grzesznika. Odmów za niego koronkę, której cię nauczyłem. Kiedy zaczęłam odmawiać koronkę, ujrzałam tego człowieka konającego pośród strasznych mąk i walki. Jego Anioł Stróż bronił go, lecz był jakby bezsilny wobec ogromu nędzy tej duszy (…). Lecz gdy odmawiałam koronkę, ujrzałam Jezusa takiego, jak jest przedstawiony na obrazie. Promienie wychodzące z Serca Jezusa otoczyły chorego, a moce ciemności uciekły w popłochu. Chory spokojnie wydał ostatnie tchnienie” (Dzienniczek, 1565).
„Przy konających proszą mnie o modlitwę, a ja mogę się modlić, bo Pan udziela mi niezwykłego ducha modlitwy. Jestem nieustannie z Nim zjednoczona i mam pełną świadomość, że żyję dla dusz, aby przyprowadzić je do Twojego miłosierdzia, o Panie. W tej sprawie żadna ofiara nie jest zbyt mała” (Dzienniczek, 971).
+++
„Często obcuję z duszami konającymi i wypraszam im miłosierdzie Boże. O, jak wielka jest dobroć Boga, większa, niż możemy pojąć. Są chwile i są tajemnice miłosierdzia Bożego, nad którymi zdumiewają się niebiosa. Przestańmy osądzać dusze, bo miłosierdzie Boże jest niezwykłe” (Dzienniczek, 1684).
„Miłosierdzie Boże czasami dotyka grzesznika w ostatniej chwili w przedziwny i tajemniczy sposób. Na zewnątrz wydaje się, że wszystko już stracone, ale tak nie jest. Dusza, oświecona promieniem potężnej, ostatecznej łaski Bożej, zwraca się w ostatniej chwili do Boga z taką siłą miłości, że w jednej chwili otrzymuje od Boga odpuszczenie grzechów i darowanie kary, choć na zewnątrz nie okazuje żadnego znaku ani nawrócenia, ani żalu za grzechy, ponieważ dusze [na tym etapie] nie reagują już na rzeczy zewnętrzne. O, jak niepojęte jest miłosierdzie Boże! Lecz — o zgrozo! Są także dusze, które dobrowolnie i świadomie odrzucają tę łaskę i nią gardzą! Choć człowiek jest już u progu śmierci, miłosierny Bóg daje duszy tę chwilę wewnętrznego oświecenia, aby — jeśli dusza zechce — miała możliwość powrotu do Boga. Czasami jednak zatwardziałość dusz jest tak wielka, że świadomie wybierają piekło; [w ten sposób] udaremniają wszystkie modlitwy, które inne dusze zanoszą za nie do Boga, a nawet wysiłki samego Boga…” (Dzienniczek, 1698).
+++
„O życie tak szare i monotonne, ile skarbów w sobie kryjesz! Gdy patrzę na wszystko oczami wiary, nie ma dwóch jednakowych godzin, a szarość i monotonia znikają. Łaska, która jest mi dana w tej godzinie, nie powtórzy się w następnej. Może znów zostać mi udzielona, ale nie będzie to już ta sama łaska. Czas płynie i nigdy już nie wraca. Cokolwiek jest w nim zawarte, nigdy się nie zmieni; zostaje opieczętowane na wieczność” (Dzienniczek, 62).
„…Pan dał mi poznać, jak bardzo pragnie, by dusza wyróżniała się czynami miłości. I ujrzałam w duchu, jak wiele dusz woła do nas: «Dajcie nam Boga». I zawrzała we mnie krew apostołów. Nie będę jej oszczędzać; przeleję ją całą, do ostatniej kropli, za nieśmiertelne dusze. Choć być może Bóg nie zażąda tego w sensie fizycznym, w duchu jest to możliwe i nie mniej zasługujące” (Dzienniczek, 1249).
„Pragnę przejść świat cały i mówić duszom o wielkim miłosierdziu Boga. KAPŁANI, DOPOMÓŻCIE MI W TYM…” (Dzienniczek, 491).
„Powiedz Moim kapłanom, że zatwardziali grzesznicy kruszyć się będą pod słowami ich, kiedy będą mówić o niezgłębionym miłosierdziu Moim, o litości, jaką mam dla nich w Sercu Swoim. Kapłanom, którzy głosić będą i wysławiać miłosierdzie Moje, dam moc przedziwną i namaszczę ich słowa, i poruszę serca, do których przemawiać będą” (Dzienniczek, 1521).
+++
„Córko Moja, spójrz w przepaść Mojego miłosierdzia i oddaj cześć i chwałę temu miłosierdziu
Mojemu. Uczyń to w ten sposób: Zgromadź wszystkich grzeszników z całego świata i zanurz ich
w przepaści Mojego miłosierdzia” (Dzienniczek, 206).
„Wnikaj w Moje tajemnice, a poznasz przepaść Mojego miłosierdzia wobec stworzeń i Moją niezgłębioną dobroć. Dasz to poznać światu. Przez swoje modlitwy będziesz pośredniczyć między niebem a ziemią” (Dzienniczek, 438).
„Przygotujesz świat na ostateczne przyjście Moje” (Dzienniczek, 429).
+++
„Kiedy pogrążyłam się w modlitwie i zjednoczyłam się ze wszystkimi Mszami świętymi, które w tej chwili odprawiano na całym świecie, błagałam Boga, aby ze względu na te wszystkie Msze święte zmiłował się nad światem, a szczególnie nad biednymi grzesznikami, którzy w tej chwili umierali. W tej samej chwili otrzymałam wewnętrzną odpowiedź od Boga, że tysiąc dusz otrzymało łaskę dzięki modlitewnemu wstawiennictwu, które ofiarowałam Bogu. Nie wiemy, ile dusz mamy zbawić przez nasze modlitwy i ofiary; dlatego zawsze módlmy się za grzeszników” (Dzienniczek, 1783).
„Często towarzyszę osobie, która umiera daleko stąd, lecz największą radość sprawia mi to, gdy widzę, jak w tych duszach wypełnia się obietnica miłosierdzia. Pan jest wierny; co raz postanowi — to wypełnia” (Dzienniczek, 935).
Więcej modlitw do Miłosierdzia Bożego
Zobacz także: Codzienne rozważania o Miłosierdziu Bożym
Więcej materiałów o orędziu Miłosierdzia Bożego od Sióstr Jezusa Miłosiernego.
Wszelkie prawa zastrzeżone: © Opracowanie tekstów – Urszula Grzegorczyk. Konsultacja – siostra Maria Kalinowska, Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego. Teksty można kopiować wyłącznie pod warunkiem podania pełnej nazwy źródła. © Tłumaczenie: Ewa Olszowa, redakcja językowa: Matthew Vinall
Obraz Jezusa Miłosiernego – Wszelkie prawa zastrzeżone. © Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego.
