Polski

Modlitwy świętej Faustyny

„O Jezu, na krzyżu rozpięty, błagam Cię, udziel mi łaski, abym zawsze i wszędzie, we wszystkim wiernie spełniała najświętszą wolę Ojca Twego. A kiedy ta wola Boża wydawać mi się będzie ciężka i trudna do spełnienia, to wtenczas błagam Ciebie, Jezu, niechaj z ran Twoich spłynie mi siła i moc, a usta moje niech powtarzają: stań się wola Twoja, Panie (…) O najlitościwszy Jezu, udziel mi łaski zapomnienia o sobie, abym cała żyła dla dusz, pomagając Ci w dziele zbawienia, według najświętszej woli Ojca Twego…” (Dzienniczek, 1265).

+++

„Pragnę się cała przemienić w miłosierdzie Twoje i być żywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten największy przymiot Boga, to jest niezgłębione miłosierdzie Jego, przejdzie przez serce i duszę moją do bliźnich.

Dopomóż mi do tego, o Panie, aby oczy moje były miłosierne, bym nigdy nie podejrzewała i nie sądziła według zewnętrznych pozorów, ale upatrywała to, co piękne w duszach bliźnich, i przychodziła im z pomocą.

Dopomóż mi, aby słuch mój był miłosierny, bym skłaniała się do potrzeb bliźnich, by uszy moje nie były obojętne na bóle i jęki bliźnich.

Dopomóż mi, Panie, aby język mój był miłosierny, bym nigdy nie mówiła ujemnie o bliźnich, ale dla każdego miała słowo pociechy i przebaczenia.

Dopomóż mi, Panie, aby ręce moje były miłosierne i pełne dobrych uczynków, bym tylko umiała czynić dobrze bliźniemu, na siebie przyjmować cięższe, mozolniejsze prace.

Dopomóż mi, aby nogi moje były miłosierne, bym zawsze spieszyła z pomocą bliźnim, opanowując swoje własne znużenie i zmęczenie (…)

Dopomóż mi, Panie, aby serce moje było miłosierne, bym czuła ze wszystkimi cierpieniami bliźnich. (…)

Niech odpocznie miłosierdzie Twoje we mnie, o Panie mój” (Dzienniczek, 163).

„O Jezu, pragnę żyć chwilą obecną, żyć, jakoby ten dzień był ostatnim w życiu moim. Pragnę skrzętnie wykorzystać każdą chwilę na większą chwałę Bożą, wykorzystać dla siebie każdą okoliczność, aby dusza moja odniosła pożytek. Pragnę patrzeć na wszystko z tego punktu, że nic się nie dzieje bez woli Bożej. Boże niezgłębionego miłosierdzia, ogarnij świat cały i wylej się na nas przez litościwe Serce Jezusa” (Dzienniczek, 1183).

„O Boże wielkiego miłosierdzia, Dobroci nieskończona, oto dziś ludzkość cała woła z otchłani nędzy swojej do miłosierdzia Twego, do litości Twojej, o Boże; a woła potężnym swym głosem nędzy. Boże łaskawy, nie odrzucaj modlitwy wygnańców tej ziemi. O Panie, Dobroci niepojęta, który znasz na wskroś nędzę naszą i wiesz, że o własnych siłach wznieść się do Ciebie nie możemy, przeto Cię błagamy, uprzedzaj nas łaską swoją i pomnażaj w nas nieustannie miłosierdzie swoje, abyśmy wiernie pełnili wolę Twoją świętą w życiu całym i w śmierci godzinie. Niech nas osłania wszechmoc miłosierdzia Twego od pocisków nieprzyjaciół naszego zbawienia, abyśmy z ufnością, jako dzieci Twoje, czekali na przyjście Twoje ostateczne…” (Dzienniczek, 1570).

+++

Owoce modlitwy

„Modlitwą dusza zbroi się do walki wszelakiej. W jakimkolwiek dusza jest stanie, powinna się modlić. Musi się modlić dusza czysta i piękna, bo inaczej utraciłaby swą piękność; modlić się musi dusza dążąca do tej czystości, bo inaczej nie doszłaby do niej; modlić się musi dusza dopiero co nawrócona, bo inaczej upadłaby z powrotem; modlić się musi dusza grzeszna, pogrążona w grzechach, aby mogła powstać. I nie ma duszy, która by nie była obowiązana do modlitwy, bo wszelka łaska spływa przez modlitwę” (Dzienniczek, 146).

„…dusza powinna być wierna modlitwie pomimo udręk, oschłości i pokus, ponieważ często od takiej modlitwy zależy urzeczywistnienie wielkich zamiarów Bożych. Jeżeli nie wytrwamy w takiej modlitwie, udaremniamy to, czego Pan chciał dokonać przez nas lub w nas. Niech każda dusza pamięta te słowa: A będąc w udręce, modlił się dłużej” (Dzienniczek, 872).

„Powinniśmy często się modlić do Ducha Świętego o łaskę roztropności. Roztropność składa się z: rozwagi, rozumnego zastanowienia się i mężnego postanowienia. Zawsze ostateczna decyzja należy do nas” (Dzienniczek, 1106).

Kiedy odmówisz tę modlitwę za jakiegoś grzesznika z sercem skruszonym i wiarą, dam mu łaskę nawrócenia. Modlitwa ta jest następująca:

O Krwi i Wodo, 
któraś wytrysnęła z Serca Jezusowego 
jako zdrój miłosierdzia dla nas, ufam Tobie” (Dzienniczek 187).

Więcej modlitw do Miłosierdzia Bożego

Zobacz także: Codzienne rozważania o Miłosierdziu Bożym


Wszelkie prawa zastrzeżone: © Opracowanie tekstów – Urszula Grzegorczyk. Konsultacja – siostra Maria Kalinowska, Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego. Teksty można kopiować wyłącznie pod warunkiem podania pełnej nazwy źródła. © Tłumaczenie: Ewa Olszowa, redakcja językowa: Matthew Vinall