ไทย

บทไตร่ตรองที่ 151: ความผูกพันฉันพี่น้องฝ่ายจิต

การที่จะใกล้ชิดกับใครสักคนอย่างแท้จริงและเข้าใจเขาอย่างลึกซึ้งนั้น จำเป็นหรือไม่ที่จะต้องพูดคุยกันอยู่ตลอดเวลาและแบ่งปันทุกรายละเอียดของความคิดและจิตใจ ไม่จำเป็น หากจิตวิญญาณของทั้งสองคนสนิทสัมพันธ์อย่างแนบแน่นกับพระเจ้า ในกรณีเช่นนั้น เพียงพูดกันไม่กี่คำ แต่ละคนก็สามารถตระหนักถึงสิ่งที่มีร่วมกัน…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรอง 150: หลีกเลี่ยงกับดักความคิดเห็นของมนุษย์

สิ่งที่ผู้อื่นคิดเกี่ยวกับท่านสำคัญหรือไม่? กล่าวอีกนัยหนึ่ง ท่านควรใส่ใจกับ “ความคิดเห็น” ของผู้อื่นหรือไม่? ทั้งควรและไม่ควร เราไม่ควรใส่ใจในแง่ที่ว่า “ความคิดเห็น” เพียงอย่างเดียวที่สำคัญคือความคิดเห็นที่เป็นจริง และความจริงคือสิ่งที่อยู่ในพระดำริของพระเจ้า และความจริงนั้น…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองที่ 149: การดลใจภายใน

รอบตัวเรามีโอกาสนับไม่ถ้วนที่จะแบ่งปันพระเมตตาของพระเจ้าแก่ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ  แต่เราก็พลาดโอกาสเหล่านี้ไปได้ง่ายเหลือเกิน  หนทางสำคัญประการหนึ่งที่เราเปิดใจยอมให้ตนเองเป็นเครื่องมือแห่งพระเมตตาของพระเจ้า คือการพยายามเอาใจใส่อยู่เสมอ…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรอง 148: พระเมตตาสำหรับผู้ที่อยู่ในไฟชำระ

เมื่อบุคคลอันเป็นที่รักเสียชีวิต เราอาจด่วนสรุปได้ง่าย ๆ ว่าเขาอยู่ในสวรรค์แล้ว และไม่ต้องการคำภาวนาของเราอีกต่อไป แต่ของขวัญอันยิ่งใหญ่ที่สุดประการหนึ่งที่เราสามารถมอบให้แก่ผู้ที่ล่วงลับไปก่อนเราได้ก็คือคำภาวนาของเรา เป็นความจริงที่ว่าทุกคนที่สิ้นใจในภาวะพระหรรษทาน…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรอง 147: ความเมตตาผ่านกิจการ วาจา และคำภาวนา

ท่านปรารถนาจะเป็นเครื่องมือแห่งพระเมตตาอันล้ำลึกเกินหยั่งถึงของพระเจ้าหรือไม่?  หากปรารถนา ท่านทำเช่นนี้ได้ด้วยกิจการ วาจา และคำภาวนาของท่าน  ประการแรก ท่านต้องคอย “มองหา” โอกาสที่จะแสดงความเมตตาด้วยกิจการอยู่เสมอ  บ่อยครั้งเหลือเกิน เมื่อได้รับโอกาส (เช่น โอกาสที่จะให้อภัยผู้อื่น) เรากลับหันหนี…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองที่ 146: ภาวนากับพระมหาทรมานของพระคริสตเจ้า

เราทุกคนรู้ถึงพระมหาทรมานอันศักดิ์สิทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา แต่มีน้อยคนที่สามารถเพ่งพินิจพระมหาทรมานของพระองค์ด้วยความรู้สึกและความรักอย่างแท้จริง ในการภาวนา เราต้องเรียนรู้ที่จะรำพึงถึงพระมหาทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราด้วยใจศรัทธาอย่างยิ่ง สิ่งนี้มิได้เกิดจากความพยายามของเราเองเป็นหลัก แต่เป็น…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองที่ 145: ดื่มด่ำในความชื่นชมด้วยรัก

การตกหลุมรักอาจทำให้คนเรา “เคลิบเคลิ้ม” ได้ ความรักแบบมนุษย์เช่นนี้อาจทำให้คุณพูดไม่ออกอยู่บ้าง เพราะรู้สึกว่าไม่จำเป็น หรือแม้แต่ไม่อาจถ่ายทอดสิ่งที่คุณรู้สึกได้อย่างตรงใจ แต่ความรักต่อพระเจ้าอยู่เหนือประสบการณ์ความรักแบบมนุษย์ใด ๆ ดังนั้น เมื่อได้สัมผัสความรักนี้ใน…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองที่ 144: ความศักดิ์สิทธิ์ของคุณเป็นของประทานสำหรับผู้อื่น

พระเยซูเจ้าทรงปรารถนาอย่างยิ่งที่จะหลั่งพระเมตตาของพระองค์ลงในวิญญาณของคุณ พระองค์ทรงปรารถนาที่จะเปลี่ยนแปลงบาปของคุณ และทำให้คุณเป็นที่ประทับอันสมบูรณ์แบบของพระองค์ นี่คือของประทานที่เกินกว่าเราจะเข้าใจได้ แต่เป็นของประทานที่เราได้รับเชิญให้ยอมรับ การยอมรับพระหรรษทานนับไม่ถ้วนจากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรานั้น มิใช่เพียง…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองที่ 143: วางใจ วางใจ และวางใจให้มากยิ่งขึ้น

บทไตร่ตรองทุกบทในหนังสือเล่มนี้จบลงด้วยบทภาวนา และบทภาวนาแต่ละบทจบลงด้วยคำภาวนาว่า “ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์” แต่ท่านวางใจจริงหรือ? ความวางใจไม่ใช่เพียงการกระทำครั้งเดียว ไม่ใช่เพียงเรื่องที่ว่าเราทำหรือไม่ทำ แต่เป็นสิ่งที่เราต้องทำให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความลึกซึ้งนั้นไม่มีขีดจำกัด…

อ่านเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองที่ 142: สันติสุขขององค์พระผู้เป็นเจ้าขับไล่ความชั่วร้าย

เป็นสิ่งสำคัญที่เราจะตระหนักถึงการมีอยู่ของเจ้าปีศาจ คือซาตาน และเป็นสิ่งสำคัญที่เราจะรับรู้ถึงความโกรธและความเกลียดชังของมัน ความเกลียดชังของมันรุนแรงเกินกว่าที่เราอาจจะเข้าใจได้ มันไม่อาจควบคุมตนเองให้หยุดเกลียดชังเราและหยุดพยายามทำลายเราด้วยพลังทั้งหมดของมันได้ เหตุใดจึง…

อ่านเพิ่มเติม