ไทย

บทไตร่ตรองที่ 71: ความเล็กน้อยและความไม่เป็นอะไรเลยของเรา

การมองเห็นตนเองตามที่เราเป็นนั้นเป็นพระหรรษทานจากพระเจ้า แล้วเราจะเห็นอะไรหากเรามองตนเองเช่นนี้? เราจะเห็นความน่าสังเวชและความไม่เป็นอะไรเลยของเรา ในตอนแรก นี่อาจไม่ใช่สิ่งที่เราปรารถนานัก อาจถึงกับดูขัดแย้งกับศักดิ์ศรีที่เรามีในพระคริสตเจ้า แต่นั่นแหละคือหัวใจสำคัญ ศักดิ์ศรีของเรา…

บทไตร่ตรองที่ 70: รู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้าผู้ทรงทุกข์ทรมาน

คุณรู้สึกสบายใจกับภาพใดของพระคริสตเจ้ามากกว่ากัน? คุณรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับภาพใดได้ง่ายกว่า? ภาพพระคริสตเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ในฐานะกษัตริย์เหนือสรรพสิ่งหรือ? หรือภาพพระคริสตเจ้าผู้ทรงถูกทุบตีและทรงทุกข์ทรมาน? ในที่สุด เราจะเพ่งมององค์พระผู้เป็นเจ้าในพระสิริรุ่งโรจน์และพระเดชานุภาพ และนี่จะเป็น…

บทไตร่ตรอง 69: การต่อสู้ดิ้นรนล่อลวงเราให้สงสัย

เราทุกคนล้วนเผชิญการต่อสู้ดิ้นรนในชีวิต คำถามคือ “ท่านรับมือกับสิ่งเหล่านั้นอย่างไร?” บ่อยครั้งเหลือเกิน เมื่อการต่อสู้ดิ้นรนเข้ามาในชีวิต เราถูกล่อลวงให้สงสัยว่าพระเจ้าทรงอยู่กับเราหรือไม่ และสงสัยในความช่วยเหลืออันเปี่ยมด้วยพระเมตตาของพระองค์ อันที่จริง ความจริงกลับตรงกันข้าม พระเจ้าทรงเป็นคำตอบของการต่อสู้ดิ้นรนทุกอย่าง พระองค์…

บทไตร่ตรองที่ 68: ชื่นชมยินดีในความดีของผู้อื่น

เมื่อผู้อื่นทำสิ่งดี ท่านมีปฏิกิริยาอย่างไร? โดยมาก เมื่อเด็กคนหนึ่งทำสิ่งดี จิตใจของท่านย่อมชื่นชมยินดี แต่สำหรับคนอื่น ๆ เล่า? เครื่องหมายที่แน่ชัดของหัวใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาคือความสามารถที่จะชื่นชมยินดีอย่างจริงใจในความดีที่ผู้อื่นทำ บ่อยครั้งเหลือเกินที่ความริษยาและความอิจฉาขัดขวางการแสดงออกในรูปแบบนี้…

บทไตร่ตรองที่ 67: กุหลาบแห่งความรักที่ซ่อนเร้น

การแสดงความรักบางอย่างมีไว้เพื่อแบ่งปันกันระหว่างผู้ที่รักกันเท่านั้น การแสดงความสนิทสัมพันธ์และการมอบตนเองอย่างลึกซึ้งที่สุดเป็นของขวัญแห่งความรักอันล้ำค่า ซึ่งแบ่งปันกันในความเร้นลับของสายสัมพันธ์แห่งความรัก ความรักที่เรามีต่อพระเจ้าก็เป็นเช่นนี้ด้วย เราควรแสวงหาวิธีแสดงความรักอันลึกซึ้งที่สุดของเราอยู่เสมอ…

บทไตร่ตรองที่ 66: ความยุติธรรมผ่านทางพระเมตตา

บางคนต้องเผชิญกับความรุนแรงและความโหดร้ายของผู้อื่นวันแล้ววันเล่า  นี่เป็นสิ่งที่เจ็บปวดอย่างยิ่ง  ด้วยเหตุนี้ จึงอาจเกิดความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะได้รับความยุติธรรม เพื่อให้ผู้ที่ก่อความเจ็บปวดต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนทำ  แต่คำถามที่แท้จริงคือ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกให้ข้าพเจ้าทำสิ่งใด?  ข้าพเจ้าควรจะ…

บทไตร่ตรองที่ 65: พระเยซูเจ้า ผู้ทรงเป็นนายของข้าพเจ้า

ท่านรู้สึกสบายใจหรือไม่ที่จะเรียกพระเยซูเจ้าว่าทรงเป็นนายของท่าน? บางคนอาจชอบเรียกพระองค์ว่า “มิตร” หรือ “ผู้เลี้ยงแกะ” มากกว่า และพระนามเหล่านี้ก็เป็นความจริง แต่การเรียกพระองค์ว่าเป็นนายเล่า? ตามอุดมคติแล้ว เราทุกคนจะมาถึงจุดที่มอบตนแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ให้พระองค์ทรงเป็นนายแห่งชีวิตของเรา เราต้องไม่เพียงเป็นผู้รับใช้เท่านั้น…

บทไตร่ตรองที่ 64: การฟังพระสุรเสียงของพระเจ้า

เมื่อท่านอยู่ในโบสถ์ ท่านฟังหรือไม่?  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ท่านฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าหรือไม่?  บ่อยครั้ง เรานั่งฟังบทเทศน์ แต่จิตใจกลับล่องลอยไป ทำให้เราพลาดสิ่งที่กล่าวไปทั้งหมดหรือเกือบทั้งหมด  จิตใจของท่านล่องลอยไปที่ใด?  ความจริงก็คือ บางครั้งจิตใจที่ล่องลอย…

บทไตร่ตรองที่ 63: คุณพูดกับผู้อื่นอย่างไร?

เมื่อเราพูดกับผู้อื่น ความรักและพระเมตตาของพระเจ้าต้องหลั่งไหลออกมาจากริมฝีปากของเรา แต่จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร? คำพูดของเราควรเป็นอย่างไร? วิธีหนึ่งที่จะพิจารณาคำพูดที่เราใช้กับผู้อื่น คือพิจารณาโดยอาศัยแนวทางที่เราควรพูดกับพระเจ้า เมื่อพูดกับพระเจ้า เราควรพูดด้วยความซื่อตรง…

บทไตร่ตรองที่ 62: การเสียสละเล็กน้อยในชีวิต

การเสียสละเล็กน้อยมีความสำคัญหรือไม่? บางครั้งเราอาจคิดว่าเราควรพยายามทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ บางคนอาจมีความคิดใฝ่ฝันถึงความยิ่งใหญ่ และฝันว่าจะทำผลงานอันยิ่งใหญ่ให้สำเร็จ แต่การเสียสละเล็กน้อยที่ซ้ำซากจำเจซึ่งเราทำทุกวันเล่า? การเสียสละ เช่น การทำความสะอาด…