मराठी

धर्मगुरूंसाठी प्रस्तावना

देवाच्या याजका, देवाच्या दयेचे सदैव जिवंत मूर्त रूप होण्यासाठी तुम्हाला पाचारण करण्यात आले आहे. हे तुम्ही कसे कराल? दयेविषयी केवळ उपदेश करणे आणि आपल्या कृतींत दयाळूपणे वागण्याचा प्रयत्न करणे पुरेसे आहे का? नाही, याजकाने ख्रिस्तसभेला आणि जगाला द्यायची दया याहून कितीतरी मोठी आहे.

दयेची सर्वांत मूलभूत कृती तुम्ही करू शकता, ती म्हणजे ख्रिस्ताचे भेदलेले, जखमी हृदय होण्याचे स्वेच्छेने निवडणे. ख्रिस्तसभेच्या संस्कारमय जीवनाचे रक्त आणि पाणी त्याच्या हृदयातूनच वाहते. याच जखमी हृदयातून देवाच्या शुद्धीकरणाचे आणि पवित्रीकरणाचे किरण ख्रिस्तसभेवर आणि जगावर पडतात.

तुमचे स्वतःचे हृदयही भेदले जावे आणि अशा रीतीने तुम्ही या दयेच्या प्रवाहाचा झरा व्हावे, असे तुमचे विशेष पाचारण आहे. देव तुमच्या याजकपदाचा उपयोग आपल्या दैवी दयेचे साधन म्हणून कसा करू इच्छितो, याविषयी पुढे पाच सूचना दिल्या आहेत. या पाच कृतींमुळे ख्रिस्तसभेचे आणि जगाचे शुद्धीकरण व पवित्रीकरण घडते. ख्रिस्ताच्या जखमी हृदयातून वाहणाऱ्या याजकीय सेवेत अधिक पूर्णपणे सहभागी होण्यास त्या तुम्हाला मदत करतात.

1. दुःखाचा स्वेच्छेने स्वीकार करा

2. स्वीकारलेल्या दुःखात आनंद माना

3. येशूशी एकरूप होऊन आपले दुःख पित्याला अर्पण करा

4. आपल्या अर्पणाद्वारे जग शुद्ध करा

5. आपल्या सेवेद्वारे ख्रिस्तसभा पवित्र करा

दुःखाचा स्वेच्छेने स्वीकार करा

ख्रिस्ताच्या हृदयाच्या दुःखात सहभागी होण्याचे स्वेच्छेने निवडा. याजक म्हणून हे तुम्ही एका विशेष रीतीने करता: दुःखाला सामोरे जाऊन तुम्ही ते मनापासून स्वीकारता. सर्वप्रथम, तुमच्या वाट्याला येणारा प्रत्येक प्रकारचा अन्याय स्वेच्छेने स्वीकारा. जगाने केलेली आणि तुमच्याच लोकांनी केलेली प्रत्येक थट्टा सहन करा. कोणी तुमच्यावर टीका केली किंवा तुम्हाला दोषी ठरवले, तर प्रतिकार करू नका किंवा स्वतःचा बचाव करू नका. आपल्या कृतींचे समर्थन करण्याचा प्रयत्न करू नका किंवा रागाच्या आहारी जाऊ नका. असे करू नका. उलट, प्रत्येक अपमान आणि दुःख प्रभूकडून आले आहे असे मानून स्वीकारा, कारण आपल्या पापांमुळे ते सर्व आपल्या वाट्याला येणे योग्यच आहे. ही पहिली पायरी आहे.

दुसरे म्हणजे, केवळ टीकेमुळे किंवा छळामुळे होणाऱ्या दुःखाहून कितीतरी खोल वेदना स्वतःला अनुभवू द्या. ख्रिस्ताच्या दुःखात अधिक पूर्णपणे सहभागी करून घेणारी, याजकाची खास वेदना म्हणजे सुवार्तेचा अव्हेर झाल्यामुळे ख्रिस्ताच्या हृदयाला होणारी वेदना अनुभवणे. देवाच्या लोकांवरील तुमचे प्रेम इतके उत्कट आणि सर्वस्व व्यापून टाकणारे असू द्या की येशूने जे अनुभवले ते तुम्हालाही अनुभवता येईल. सुवार्तेचा अव्हेर होतो तेव्हा काय वाटते, हे स्वतःला अनुभवू द्या. पुष्कळ जण तुमच्याकडे धाव घेतील, तुमच्या हृदयातील प्रेमाला प्रतिसाद देतील आणि आनंदाने सुवार्तेचा स्वीकार करतील, हे खरे आहे. यातून तुम्हाला मोठे सांत्वन मिळेल. पण पुष्कळ जण असे करणार नाहीत. तुमच्या हृदयातून आणि याजकीय सेवेतून प्रकट होणाऱ्या देवाच्या दयेसाठी अनेक जण आपले मन उघडणार नाहीत. ख्रिस्ताच्या हृदयातील प्रेमात तुम्ही सहभागी झालात, तर या आत्म्यांसाठी तुमच्या मनात किती पवित्र ओढ आहे, हे तुम्हाला जाणवेल. या ओढीतून अत्यंत मधुर आणि खोल वेदना जन्माला येईल. याजक म्हणून हे खास दुःख पत्करा आणि ते मनापासून स्वीकारा.

 

स्वीकारलेल्या दुःखात आनंद माना

याजकीय सेवेत तुम्हाला जाणवणारे ख्रिस्ताच्या हृदयाचे दुःख तुम्ही स्वेच्छेने स्वीकारले, की आणखी एक पाऊल पुढे टाका. दुःखाचा हा स्वेच्छेने केलेला स्वीकार मोठ्या आनंदानेही व्हावा, याची काळजी घ्या. ही दुःखे केवळ स्वीकारू नका, तर त्यांत आनंद माना. तुमच्या याजकीय सेवेत ख्रिस्ताच्या हृदयाला होणारी प्रत्येक जखम, मग ती लहान असो वा मोठी, तुमच्या आनंदाचे कारण ठरो. प्रभूच्या हृदयाला झालेली वेदना तुम्हालाही जाणवते, याचा आनंद माना आणि त्याचे आभार माना. या दुःखांचा तुम्ही आनंदाने केलेला स्वीकार ही एक प्रभावी साक्ष ठरेल आणि याजक म्हणून आपल्या जीवनाचे बलिदान अर्पण करत पुढे जाण्यास तुम्हालाही बळ देईल.

 

येशूशी एकरूप होऊन आपले दुःख पित्याला अर्पण करा

ख्रिस्ताच्या हृदयातील दुःखे स्वेच्छेने पत्करणे आणि त्या दुःखांत आनंद मानणे एवढे पुरेसे नाही. पुढची पायरी म्हणजे स्वेच्छेने पत्करलेले हे बलिदान वधस्तंभावरील ख्रिस्ताच्या बलिदानाशी एकरूप करून पित्याला अर्पण करणे. येशू आपली दुःखे पित्याला अर्पण करतो, तेव्हा त्याचे याजकत्व सर्वांत परिपूर्ण रीतीने प्रकट होते. स्वतःचे अपमान आणि आपल्या प्रेमाचा अव्हेर झाल्याने वाट्याला आलेली दुःखे अर्पण करून तो परिपूर्ण याजक म्हणून आपले कार्य पूर्ण करतो. त्याच्या या अर्पणात सहभागी व्हा, विशेषतः तुम्ही पवित्र मिस्साबलिदान अर्पण करता तेव्हा. हे अर्पण सातत्याने आणि जाणीवपूर्वक करा. मग तुम्ही आपले याजकजीवन एका नव्याच गहिरेपणाने जगत आहात, हे तुम्हाला जाणवेल.

 

आपल्या अर्पणाद्वारे जग शुद्ध करा

ख्रिस्तसभा, जग आणि आपला स्वतःचा आत्मा यांना शुद्धीकरणाची नितांत गरज आहे. शुद्धीकरणातून पवित्रीकरण घडते; आणि स्वेच्छेने व आनंदाने केलेल्या तुमच्या याजकीय अर्पणाने शुद्धीकरण घडेल. या त्रिविध कृतीतून तुम्ही पवित्र व्हाल, ख्रिस्तसभा पवित्र होईल आणि जगाला आवश्यक असलेले शुद्धीकरण स्वीकारण्याचे आमंत्रण मिळेल.

हे देवाच्या याजका, जगाचे शुद्धीकरण आणि पवित्रीकरण यांत तुझी भूमिका किती महत्त्वाची आहे, हे कमी लेखू नकोस. दैवी दयेचे साधन होण्याची ही भूमिका वचनाचा उपदेश करण्याच्या आणि पवित्र संस्कार साजरे करण्याच्या कृपादानापुरती मर्यादित नाही. जगाच्या तारणासाठी स्वतःचे जीवन अर्पण करून तू ख्रिस्तासोबत स्वतःच यज्ञार्पण झाले पाहिजेस. आपल्या प्रभूच्या घायाळ हृदयातून तेजाने झळकणारी देवाची दैवी दया अखंड ओतली जावी, म्हणून स्वतःचे अर्पण करण्याची ही भूमिका स्वीकार.

 

तुझ्या याजकीय सेवेद्वारे ख्रिस्तसभेला पवित्र कर

वेदीवर उपस्थित होणाऱ्या ख्रिस्ताच्या यज्ञाशी एकरूप होऊन सर्व दुःखे रोज स्वीकारण्याची, त्यांत आनंद मानण्याची आणि ती पित्याला अर्पण करण्याची सवय तुला लागली की, तुझ्या सेवेच्या इतर प्रत्येक अंगातून देवाच्या लोकांना पवित्र करण्याचा प्रयत्न कर. तुझी सेवा सामर्थ्यशाली आहे आणि आपल्या जगाला तिची नितांत गरज आहे. आपल्या प्रभूला शोधण्यासाठी असंख्य जीव तुझ्याकडे आशेने पाहतात. तुझ्या सेवेत हलगर्जीपणा करू नकोस. प्रत्येक बाबतीत उत्साहाने आणि कर्तव्यनिष्ठेने वाग. दररोज प्रार्थना कर आणि तुझ्या याजकपदाद्वारे प्रत्यक्ष घडणाऱ्या ख्रिस्ताच्या सेवेला तुझ्या प्रार्थनेचे फळ दिशा देऊ दे. देवाच्या लोकांना शिकव, त्यांना पवित्र कर आणि मेंढपाळाप्रमाणे त्यांची काळजी घे. या सन्मानाच्या सेवेला कधीही कंटाळू नकोस. प्रभूने तुला निवडले आहे. तुझ्या कल्पनेपलीकडच्या मार्गांनी तो तुझ्याद्वारे कार्य करू इच्छितो.

ख्रिस्ताच्या हृदयातील दैवी दयेत अधिक पूर्णपणे सहभागी व्हावे, म्हणून पुढील याजकीय प्रार्थना करण्याचे आमंत्रण तुला आहे:

 

हे दुःख आणि छळ सोसणाऱ्या प्रिय प्रभू, माझ्या वाट्याला येणारे दुःख नाकारण्याचा मोह माझ्या देहाला सतत होतो. हे प्रिय प्रभू, या वेदनेपासून पळून जाण्याऐवजी मी ती स्वेच्छेने निवडू इच्छितो. तू स्वतः म्हणालास, “कोणीही माझा प्राण माझ्याकडून हिरावून घेत नाही; मी तो स्वेच्छेने अर्पण करतो.” हे प्रभू, तुझे अनुकरण करून आज माझ्या वाट्याला येणारी प्रत्येक वेदना आणि प्रत्येक दुःख मी निवडतो. माझ्या हृदयाला पुन्हा पुन्हा भेदणाऱ्या या तलवारी माझ्यावर लादल्या जात आहेत असे मी मानणार नाही, असा माझा निश्चय आहे. उलट, त्या भाल्याबद्दल आणि तो भाला माझ्या हृदयात खुपसणाऱ्या सैनिकाबद्दल मी तुझे आभार मानतो. त्यातून होणाऱ्या वेदनेबद्दल मी तुझे आभार मानतो. माझे हृदय असे वारंवार भेदले जावे, विशेषतः तुझे शुभवर्तमान नाकारले गेल्यामुळे ते भेदले जावे, हा मला मिळालेला मान आणि विशेषाधिकार आहे; त्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. हे प्रभू, मी हे घाव केवळ स्वीकारत नाही, तर ते निवडतो, आणि तेही स्वेच्छेने निवडतो.

हे दयाळू प्रिय प्रभू, मला जाणवणाऱ्या आणि आता मी स्वेच्छेने निवडलेल्या या वेदनेतून आनंद जन्माला आला पाहिजे. म्हणून, हे प्रभू, या दुःखात आनंद मानण्याचीही मी निवड करतो. भाल्याच्या प्रत्येक वारात मी आनंद मानतो. हृदय भेदणाऱ्या प्रत्येक तीव्र वेदनेत मी आनंद मानतो. हे प्रिय प्रभू, अशी वेदना अनुभवण्याचा मान दिल्याबद्दल मी सदैव तुझा ऋणी आहे. तुझ्या अपमानात आणि दुःखात मला सहभागी होऊ दिल्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. माझी टवाळी व्हावी, लोकांनी मला कमी लेखावे, माझा तिरस्कार करावा आणि मला हसावे, हे सोसण्याची संधी मिळते म्हणून मी तुझे आभार मानतो. हे प्रिय प्रभू, त्याहूनही खोलवर जाऊन मी तुझे आभार मानतो, कारण तुझ्या लोकांवरील उत्कट प्रेमामुळे तुला जे दुःख झाले, त्यात मला सहभागी होता येते. ही वेदना केवळ अपमानाच्या वेदनेपेक्षा कितीतरी मोठी आहे. तुझ्या लोकांवर प्रेम असूनही, त्यांनी तुझी दया नाकारल्यामुळे एक याजक म्हणून मला त्यांना पवित्र करता येत नाही, हीच सगळ्यांत खोल वेदना आहे. हे प्रभू, तुझ्या लोकांवरील माझ्या प्रेमामुळे त्यांचा हा नकार मला इतका खोलवर दुखावतो, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो.

हे प्रिय प्रभू, आमच्या महायाजका, तूच याजक आहेस आणि तूच यज्ञार्पण आहेस. याजक म्हणून तू आपले देहधारी जीवन यज्ञ म्हणून अर्पण करतोस; पण त्याहूनही मोठे अर्पण तू करतोस. तुझ्या अंतःकरणातील सर्व दुःखे आणि तळमळ यांचेही तू यज्ञार्पण करतोस. हे प्रभू, हा याजकीय यज्ञ मी तुझ्यासोबत तुझ्या पित्याला अर्पण करतो. क्रुसावर तू स्वतः केलेल्या यज्ञार्पणाशी एकरूप होऊन मी तो अर्पण करतो. तू ही वेदना अनुभवलीस, ती तुझ्या प्रेमाचे फळ म्हणून तिच्यात आनंद मानलास आणि मग ती पित्याला अर्पण केलीस. हे याजकीय अर्पण मला तुझ्यासोबत करता येवो.

हे पावित्र्याच्या प्रिय प्रभू, तुझ्या यज्ञाचे फळ म्हणजे तुझ्या ख्रिस्तसभेचे शुद्धीकरण आणि पवित्रीकरण. प्रथम शुद्धीकरण होते, मग पवित्रीकरण. शुद्धीकरणाचे फळ मिळावे, यासाठी मी सर्वाधिक प्रार्थना करतो. माझ्या याजकीय यज्ञार्पणाद्वारे तुझ्या ख्रिस्तसभेला आणि संपूर्ण जगाला शुद्ध कर. प्रथम माझ्या स्वतःच्या दीन आत्म्याला शुद्ध कर. मग मी तुला कळकळीने विनवतो: तुझ्या घायाळ हृदयातून वाहणाऱ्या दयेचे किरण सर्वत्र पसरू दे, जेणेकरून ते जगाला स्पर्श करून पवित्र करतील. तुझ्या हृदयाची जखम पूर्णपणे उघडू दे, जेणेकरून त्यातून रक्त आणि पाणी खरोखरच उसळून बाहेर येईल. हे प्रिय प्रभू, माझ्या हृदयात तुझे घायाळ हृदय सदैव साकार होवो. माझे भेदलेले आणि अर्पण केलेले हृदय आजच्या काळात ख्रिस्तसभेसाठी आणि जगासाठी दयेचा झरा बनो. रक्त आणि पाण्याचा जो नवा झरा उसळून वाहिला पाहिजे, त्याद्वारे याजकांना, बिशपांना, सामान्य विश्वासूंना आणि संपूर्ण लौकिक जगाला शुद्ध कर. हे प्रिय प्रभू, या जगात तुझ्या दैवी दयेचे साधन होण्याचा मान आणि विशेषाधिकार दिल्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

अनुक्रमणिका

प्रकरण पहिले – प्रास्ताविक चिंतन


ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपातही उपलब्ध

दैवी दया

अ‍ॅमेझॉन – बार्न्स अँड नोबल – गूगल प्ले – आयट्यून्स