एउगेनिउश काझिमिरोव्स्की, सार्वजनिक मालकी, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
आज आपण ज्या जगात राहतो, तिथे हिंसा, अराजक, निराशा आणि मनातला एकाकीपणा वाढत चालला आहे. रोजच्या ठळक बातम्या आणि समाजमाध्यमे यांसारख्या आधुनिक संवादमाध्यमांमुळे या जगात अनेक जण एकमेकांशी जोडले गेले आहेत. त्यामुळे असंख्य लोकांना दररोज ज्या अगणित समस्या आणि दुःखद घटनांना सामोरे जावे लागते, त्यांची आपल्याला अधिकाधिक जाणीव होत आहे. अनेकांना या दुःखद घटनांबद्दल सतत कुतूहल वाटू लागले आहे; त्यांतून त्यांना एक प्रकारचे समाधानही मिळते, आणि काहींना तर त्यांचे वेडच लागते.
जगातल्या खळबळजनक समस्यांचा सतत मारा होत असल्यामुळे, पापामुळे पतित झालेल्या जगाच्या वेदनादायी नाट्यात आपण रोज ओढले जातो. जिकडे पाहावे तिकडे आपल्याला पाप आणि त्याचे परिणाम दिसतात, आणि त्याचा आपल्या आत्म्यांवर विपरीत परिणाम होतो.
मग इतक्या लोकांच्या जीवनातले अनिष्ट, पाप आणि दुःख यांची सतत जाणीव होत असताना आपण त्याला कसे सामोरे जावे? याचे एकमेव उत्तर हाच या पुस्तकाचा विषय आहे: दैवी दया.
आपण प्रत्येक गोष्टीकडे दैवी दयेच्या दृष्टीने पाहायला हवे. आपण जे काही ग्रहण करतो आणि जे काही इतरांना देतो, ते सर्व दैवी दयेच्या कसोटीवर पारखले गेले पाहिजे. आज दैवी दयेची नितांत गरज आहे. हे अमूल्य वरदान आपल्याला विपुल प्रमाणात द्यावे, अशी देवाची इच्छा आहे, याची आपण खात्री बाळगू शकतो.
दया म्हणजे काय? अधिक नेमकेपणाने विचारायचे तर, दैवी दया म्हणजे काय? दैवी दया म्हणजे आपल्या जीवनात जिवंत असलेली देवाची कृपा आणि त्याचे प्रेम. देव आपल्या अंतःकरणात कार्य करतो, आपल्याला घडवतो आणि आपल्याद्वारे कार्य करतो; हीच दैवी दया. देव आपल्या जीवनाची सूत्रे हाती घेतो आणि विचार कसा करावा व वागावे कसे हे आपल्याला शिकवतो. आपण ज्या जगात राहतो त्याच्या वेडेपणाच्या आहारी जाऊ नये म्हणून देव आपल्याला पूर्णपणे आपल्या अधीन करतो.
देवाची दैवी दया म्हणजे कोरड्याठाक वाळवंटाच्या मध्यभागी अखंड वाहणारा झरा. आपल्याला त्याची जाणीव असो वा नसो, आपण सारे ज्या नव्या ताजेपणाच्या आणि नवजीवनाच्या शोधात असतो, त्यांचा तो उगम आहे. दैवी दया ही आपल्या अंतःकरणाची सर्वांत खोल आस आहे, आणि ती आस केवळ दैवी दयेनेच तृप्त होऊ शकते.
आपण ज्या जगात राहतो, ते सतत नवनव्या उत्तेजक गोष्टी, थरार, नाट्यमय घडामोडी आणि कुतूहल जागवणाऱ्या गोष्टी यांद्वारे आपले समाधान करण्याचा आणि आपली आस भागवण्याचा प्रयत्न करते. आपण आनंदी आणि समाधानी आहोत, असा खोटा भास ते आपल्याला सतत घडवते. देवाची दैवी दया शोधण्याची पहिली पायरी म्हणजे जग जसे आहे तसे पाहणे. आपल्या भोवतीचा खोटेपणा आणि फसवणूक ओळखून, सत्य आणि कृपेच्या ज्या झऱ्यासाठी आपली निर्मिती झाली आहे, त्याच्याकडे आपली नजर वळवणे. आपण दैवी दयेकडे वळले पाहिजे.
कोरड्या भूमीत उसळून वाहणाऱ्या कृपेच्या झऱ्यासारखी देवाची दैवी दया एका गुप्त उगमातून येते. ती अखंड वाहते, कधीही आटत नाही आणि जीवनात खरे समाधान मिळवण्यासाठी जे काही आवश्यक आहे ते सर्व देते. ती एका विशाल महासागरासारखी आहे. त्यात डुबकी मारून त्याच्या खोल गर्भात शिरण्याचे आपल्याला आमंत्रण आहे. तिला अंत नाही आणि ती आपले संपूर्ण अस्तित्व व्यापून टाकते.
आपल्यावर त्याचे किती प्रेम आहे हे समजावून सांगण्यासाठी येशूने नेहमीच आपल्यासमोर प्रतिमा ठेवल्या आहेत. वाट चुकलेला मुलगा परत येण्याची वाट पाहणारा प्रेमळ पिता तोच आहे. भरकटलेल्या त्या एका मेंढराचा शोध घेणारा उत्तम मेंढपाळ तोच आहे. मोठ्या संकटात सापडलेल्या परक्याची काळजी घेणारा दयाळू सामरीही तोच आहे.
अर्थात, या प्रतिमा त्याच्या दयेची आणि प्रेमाची अथांग खोली कधीही पूर्णपणे उलगडून दाखवू शकत नाहीत. ज्याच्या त्याच्या वैयक्तिक अनुभवांनुसार आणि जीवनप्रवासानुसार प्रत्येक प्रतिमा प्रत्येकासाठी वेगळा अर्थ घेऊन येते. देवाने अलीकडच्या काळात आपल्याला दिलेली एक देणगी म्हणजे सिस्टर मारिया फॉस्टिना कोवाल्स्का. त्यांचा जन्म 25 ऑगस्ट 1905 रोजी पोलंडमधील क्राकूव्ह येथे झाला. त्याच शहरात 5 ऑक्टोबर 1938 रोजी वयाच्या 33व्या वर्षी त्यांचे निधन झाले. अवघ्या 20व्या वर्षी त्यांनी वॉर्सा येथे दयेच्या आपल्या मातेच्या भगिनींच्या धर्मसंघात प्रवेश केला. पुढे त्यांची बदली प्रथम प्वोत्स्क येथे आणि त्यानंतर विल्नियस येथे झाली. विल्नियस येथेच त्यांची भेट त्यांची पापस्वीकाराची सेवा करणारे धर्मगुरू फादर मिखाऊ सोपोत्स्को यांच्याशी झाली. देवाकडून मिळालेल्या अनेक गूढ कृपांच्या बाबतीत फादरांनी त्यांना खूप मदत केली. सिस्टर फॉस्टिना यांना दररोज येशूकडून खासगी प्रकटीकरणे मिळण्याची कृपा लाभली. त्या प्रकटीकरणांतून येशूने त्यांना आपल्या दैवी दयेची विपुलता उलगडून दाखवली.
आपल्या धर्मसंघाच्या वरिष्ठ भगिनींच्या, फादर सोपोत्स्को यांच्या आणि स्वतः येशूच्या निर्देशानुसार त्यांनी या गूढ अनुभवांची नोंद एका दैनंदिनीत केली. आज ती या नावाने ओळखली जाते: माझ्या आत्म्यातील दैवी दया: संत मारिया फॉस्टिना कोवाल्स्का यांची दैनंदिनी.
या पुस्तकाचा उद्देश तिच्या दैनंदिनीची पाने वाचत वर्षभर त्यांतील संदेशांवर चिंतन करणे हा आहे. दैनंदिनीतील चिंतन अशा रीतीने मांडले आहे की, स्वतः येशूंनी सिस्टर फॉस्टिनांना प्रकट केलेल्या दैवी दयेच्या संदेशावर वाचकाला सहज मनन करता येईल.
30 एप्रिल 2000 रोजी, दैवी दयेच्या रविवारी, पोप जॉन पॉल द्वितीय यांनी सिस्टर फॉस्टिना यांना संत घोषित केले. त्यांना संत घोषित केल्यापासून, देवाच्या विपुल कृपेची नितांत गरज असलेल्या जगात संत फॉस्टिना यांचे संदेश आजही पसरत आहेत.
8 डिसेंबर 2015 रोजी पोप फ्रान्सिस यांनी कॅथलिक धर्मसभा आणि संपूर्ण जगासाठी दयेच्या विशेष जुबिली वर्षाची सुरुवात केली. हे पुस्तक त्या दयावर्षाचे फळ आहे. ते त्या जुबिली वर्षात लिहिले गेले, जेणेकरून ते वाचणाऱ्या प्रत्येकाला पुढील अनेक वर्षे देवाची दैवी दया अधिक खोलवर अनुभवता यावी.
अॅमेझॉन – बार्न्स अँड नोबल – गूगल प्ले – आयट्यून्स
ई-पुस्तक & मऊ मुखपृष्ठाच्या छापील आवृत्तीत उपलब्ध
नव्या वर्षासाठी तुम्ही तयार आहात का?
दैवी दयेवरील दैनंदिन चिंतन: संत फॉस्टिना यांच्यासोबत 365 दिवस ही मालिका उद्या, 1 जानेवारीला सुरू होत आहे. देवाच्या दयेच्या या नव्या वर्षासाठी आपण तयारी करत असताना, या प्रवासात आपल्यासोबत सहभागी होण्यासाठी कुटुंबीयांना आणि मित्रमैत्रिणींना आमंत्रण द्या, अशी विनंती आम्ही तुम्हाला करतो! त्यांना पुढील मार्गांनी आमंत्रित करा:
- दररोजचे ईमेल मिळवण्यासाठी नोंदणी करून
- आमचे कॅथलिक दैनिक चिंतन ॲप इन्स्टॉल करून
- आमच्या वेबसाइटला दररोज भेट देणे
- दैवी दयेवरील दैनिक चिंतन हे पुस्तक मऊ बांधणीच्या छापील स्वरूपात किंवा ई-पुस्तकाच्या स्वरूपात खरेदी करून
या नव्या वर्षात देवाची विपुल दया आपल्या कुटुंबीयांपर्यंत आणि मित्रमैत्रिणींपर्यंत पोहोचवा!





