राफाएलचे ‘चमत्कारिक मासेमारी’ हे चित्र
काहींना आपले जीवन नीरस आणि एकसुरी वाटत असेल. दिवसेंदिवस तेच ते चालू असते. कधीकधी आपण काहीतरी नवे, उत्साहवर्धक अनुभव शोधतो. पण जीवनातल्या साध्या, पुन्हा पुन्हा कराव्या लागणाऱ्या आणि एकसुरी वाटणाऱ्या कामांतही आपण देवाच्या कृपेला रोज आपली सोबत करू दिली, तर जीवनात सतत नवेपणा आहे, हे आपल्याला उमगेल. प्रत्येक अनुभव हा एक नवा क्षण आणि एक नवी कृपा आहे. आपल्याला आपल्या रोजच्या कर्तव्यांचा कधीच कंटाळा येणार नाही, कारण प्रत्येक क्षणी देव जिवंतपणे उपस्थित आहे आणि तो सर्व काही फलदायी व सुंदर करत आहे, याचा नवा अनुभव आपल्याला येईल. देवाच्या कृपेत आणि दयेत आपण जगतो, तेव्हा रोजच्या अगदी लहान आणि पुन्हा पुन्हा कराव्या लागणाऱ्या कामांतही आपल्याला आनंद आणि उत्साह सापडेल. हीच ती दया, जी आपल्याला प्रत्येक दिवसाच्या प्रत्येक क्षणी जीवनावर प्रेम करायला समर्थ करते (पाहा दिनदर्शिका #62).
तुमच्या रोजच्या कर्तव्यांवर चिंतन करा. रोज अशी काही कामे असतात का, ज्यांचा विचार करताच धडकी भरते? काही कामे अशी वाटतात का, की ती करून थकायला होते आणि त्यांची दखलही कोणी घेत नाही? प्रत्येक दिवसाच्या प्रत्येक क्षणी आपला प्रभू तुमच्यासोबत चालत आहे, अशी कल्पना करा. काम लहान असो वा मोठे, प्रत्येक कामात तो तुमच्यासोबत आहे हे पाहा. तुमची प्रत्येक कृती देवावरील प्रेमाची अभिव्यक्ती बनू शकते, हे लक्षात ठेवा. असे घडू लागले की तुम्हाला जीवनात अधिक आनंद सापडू लागेल.
हे प्रभू, माझ्या रोजच्या वाटचालीत तू माझ्यासोबत राहावे, म्हणून मी तुला आमंत्रण देतो. माझ्या प्रत्येक लहानमोठ्या कर्तव्यात तू सहभागी व्हावे, म्हणून मी तुला बोलावतो. मी जे काही करतो, ते लहान असो वा मोठे, ते तुला प्रेमाची जिवंत भेट म्हणून अर्पण करायला मला मदत कर. त्या प्रेमात मला तुझी दया आनंदाने अनुभवायला आणि तुझ्या दयेत जगायला मदत कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




