व्हिलानुएव्हाचे संत थॉमस यांचा परोपकार, बार्तोलोमे एस्तेबान मुरियो यांचे चित्र
व्हिडिओ
तुम्ही कष्ट करता का? चांगले होण्यासाठी झटता का? तुमच्यामुळे काही चांगला बदल घडावा, असे तुम्हाला वाटते का? चांगले होण्याचा प्रयत्न करणे नक्कीच चांगले आहे. पण तसे करताना, आपल्या जीवनातील प्रत्येक कृतीचा उगम दैवी प्रेमात असल्याशिवाय आपला “चांगुलपणा” देवाच्या दृष्टीने खरोखर चांगला आहे, असे आपण कधीही समजू नये. नम्रतेमुळे आपली दृष्टी आपल्या जीवनातील चांगुलपणाच्या एकमेव स्रोताकडे वळते. तो स्रोत म्हणजे देवाची विपुल दया. केवळ स्वतःच्या बळावर एकही चांगली किंवा इतरांच्या हिताची कृती करण्याचा निर्णय आपण घेऊ शकत नाही. केवळ आपल्या प्रयत्नांनी आपण देवाला संतुष्ट करू शकत नाही. आणि आपल्या कृत्यांच्या बळावर स्वर्ग किंवा कोणतेही शाश्वत प्रतिफळ मिळवणे तर आपल्याला मुळीच शक्य नाही. सर्व काही देवाची देणगी आहे, सर्व काही त्याची कृपा आहे. हे केवळ नम्र आत्म्यालाच दिसते आणि पटते. पण जेव्हा त्या आत्म्याला हे दिसते आणि पटते, तेव्हा देवाच्या राज्यासाठी महान गोष्टी घडतील (पाहा दैनंदिनी #1092).
तुम्ही करत असलेल्या सत्कृत्यांवर चिंतन करा. ती जशी आहेत तशीच पाहा—ना कमी, ना अधिक. तुमच्या जीवनात काही चांगुलपणा असेल, तर नम्रपणे आणि प्रामाणिकपणे विचार केल्यावर तुम्हाला समजेल की तो चांगुलपणा 100% देवाच्या चांगुलपणावर अवलंबून आहे. त्याच्या दयेशिवाय तुम्ही एकही सत्कृत्य करू शकत नाही. त्याच्या दयेने तुम्ही प्रत्येक सत्कृत्य करू शकता. देव तुमच्या आत्म्यात कार्य करतो आणि त्यातून या जगाला विपुल आशीर्वाद मिळतात. या जगात देवाचे विपुल आशीर्वाद पोहोचवण्याचे साधन व्हावे, या तुमच्या इच्छेवर चिंतन करा. देवाने या कार्यासाठी तुमची निवड केली आहे, याचा नम्रपणे आनंद माना. त्याला “हो” म्हणा आणि त्यातून सर्वांसाठी किती सुंदर फळे येतात, ते तुम्हाला दिसेल.
हे प्रभू, मला नम्र हृदय दे. प्रत्येक चांगल्या गोष्टीची सुरुवात तुझ्यापासून होते आणि ती केवळ तुझ्यामुळे व तुझ्या दयेनेच पूर्णत्वाला जाते, हे जाणण्यास मला मदत कर. तुझ्या गौरवासाठी तू माझा उपयोग करावा म्हणून मी स्वतःला तुला अर्पण करतो. तुझ्या कधीही न आटणाऱ्या प्रेमाचे साधन होण्याचा मान तू मला दिलास, त्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
29 जुलै: संत मार्था, मरिया आणि लाझर — स्मृतिदिन




