ओक्किसफायर, CC BY-SA 4.0, विकिमीडिया कॉमन्सच्या माध्यमातून
तुम्ही कधी आध्यात्मिक साधनेत सहभागी झाला आहात का? काहींना जीवनाच्या धावपळीतून बाजूला होऊन आपल्या प्रभूचे म्हणणे ऐकण्यासाठी आणि त्याच्या दयामय सान्निध्यात बराच वेळ घालवण्याची संधी मिळते. तर काहींना अशा साधनेसाठी एक दिवस काढणेही कठीण जाते. तुम्हाला अशी संधी मिळाली असो वा नसो, येशूसोबत एकांतात वेळ घालवण्याची तुम्हाला गरज आहे, हे लक्षात ठेवा. दिवसभराच्या धावपळीतच तेवढे त्याच्याशी बोलून त्याच्याशी असलेले नाते नीट जपता येत नाही. तुमचे त्याच्याशी नाते जितके गहिरे असावे अशी येशूची इच्छा आहे, तितके ते होण्यासाठी केवळ त्याच्यासाठी वेळ राखून ठेवणे आवश्यक आहे. अशा संधी शोधा आणि त्यांच्याकडे दुर्लक्ष करू नका. प्रार्थना आणि चिंतन यांसाठी पुरेसा वेळ दिल्याने जीवन अधिक स्पष्टपणे समजू लागते आणि देवाची इच्छा प्रकट होते (पाहा दैनंदिनी #1326-1327).
आपल्या प्रभूसोबत निवांतपणे बराच वेळ तुम्ही शेवटचा कधी घालवला होता? कदाचित प्रार्थनालयात किंवा आपल्या खोलीत फक्त एखादा तास, किंवा त्याहूनही अधिक वेळ तुम्ही घालवला असेल. तुम्ही प्रभूला किती वेळ देता, याचा विचार करा. चित्रपट पाहायला, खरेदीला जायला किंवा मनोरंजनासाठी दुसरे काही करायला आपल्याला पुष्कळ वेळ मिळतो. खरे तर, प्रभूसोबत एकांतात वेळ घालवण्याला आपण जीवनात प्राधान्य दिले, तर त्यासाठी वेळ नक्कीच मिळेल. आपण तो वेळ काढू आणि प्रभूसोबत घालवलेला तो वेळ खूप फलदायी ठरेल. प्रभूच्या सहवासात शांतपणे चिंतन करण्याच्या या क्षणांना तुम्ही किती प्राधान्य देता, याचा विचार करा आणि त्यांना आपल्या जीवनात सर्वांत महत्त्वाचे स्थान देण्याचा पुन्हा निश्चय करा. असे केल्यास, त्याची दया तुमच्यावर भरभरून बरसेल आणि बाकी सर्व गोष्टी आपापल्या जागी येतील.
हे प्रभू, माझ्या जीवनात तुला सर्वांत पहिले स्थान द्यावे, अशी माझी इच्छा आहे. दररोज तुझ्यासाठी वेळ काढावा आणि नियमितपणे तुझ्यासोबत बराच वेळ घालवावा, असे मला वाटते. हे करण्याचा निश्चय मला दे, म्हणजे मला तुझ्या सान्निध्यात निवांत राहता येईल आणि माझ्या जीवनात येणाऱ्या अडचणी सोडवण्याचे काम मी तुझ्यावर सोपवू शकेन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
21 सप्टेंबर – प्रेषित आणि शुभवर्तमानकार संत मत्तय यांचा सण




