बार्तोलोमे एस्तेबान मुरियो, सार्वजनिक मालकीतील कलाकृती, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
तुम्ही कधी देवामध्ये तल्लीन झाला आहात का? बहुतेकांना असा अनुभव क्वचितच येतो, तर कित्येकांना तो कधीच येत नाही. देवामध्ये तल्लीन होणे, म्हणजे प्रार्थनेत इतके खोलवर बुडून जाणे की त्याच्या सान्निध्यात आपण हरवून गेलो आहोत असे वाटते. असे घडते तेव्हा प्रभू तुम्हाला पूर्णपणे आपल्या अधीन करतो आणि त्या क्षणी तुमचा आत्मा सर्वस्वी त्याचा होतो. ही अवस्था टिकेलच असे नाही आणि तुम्ही लवकरच पुन्हा पापांकडे वळालही; पण निर्मळ contemplative प्रार्थनेचे हे क्षण या जीवनातील इतर सर्व गोष्टींपेक्षा मोलाचे आहेत. अशा रीतीने देव तुम्हाला आपल्या गौरवाची थोडीशी अनुभूती देतो, जेणेकरून त्याच्यासाठी तुमची ओढ आणखी वाढते (पाहा दैनंदिनी #1669).
जरा विचार करा: देवाच्या सान्निध्याकडे तुम्ही स्वतःला कधी इतके ओढले जाऊ दिले आहे का, की तुम्हाला काळाचे आणि जागेचे भानच उरले नाही? जणू तुम्ही ख्रिस्ताच्या हृदयापाशी पोहोचलात आणि त्याच्या कुशीत विसावलात. प्रार्थनेची ही खोली तुम्ही अजून अनुभवली नसेल, तर लक्षात ठेवा की तो अनुभव तुमची वाट पाहत आहे. प्रभूचे प्रेम इतके गहिरे आणि इतके परिपूर्ण आहे की त्याची थोडीशी अनुभूती जरी तुम्हाला मिळाली, तरी ते प्रेम अधिक अनुभवण्यासाठी तुम्ही संधी मिळेल तेव्हा पुन्हा पुन्हा त्याच्याकडे याल.
हे प्रभू, मला तुझ्या सान्निध्यात ओढून घे. तुला आणि तुझ्या परिपूर्ण प्रेमाला जाणून घेण्यास मला मदत कर. परिपूर्ण आराधना आणि स्तुती यांतून तुझी अनुभूती घेण्यास मला मदत कर. तुझ्या गौरवाचे ओझरते दर्शन तरी मला घडो आणि त्याचा आनंद मला सदैव चाखता येवो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
11 डिसेंबर – संत दामासुस पहिले, पोप—ऐच्छिक स्मरण
संत आंद्रेय यांची नाताळची नोव्हेना
परंपरेनुसार ही प्रार्थना 30 नोव्हेंबरपासून नाताळच्या पूर्वसंध्येपर्यंत दररोज 15 वेळा म्हटली जाते.




