“परमानंदात तल्लीन असिसीचे संत फ्रान्सिस” — कारावाज्यो
देवासमोर नतमस्तक व्हा. त्याच्यासमोर साष्टांग दंडवत घाला. शक्य असेल तर प्रत्यक्ष तसे करा. त्यामुळे इतरांचे लक्ष विचलित होणार असेल, तर मनोमन तसे करा. देवासमोर साष्टांग दंडवत घालून त्याला कळकळीने विनवा की त्याने तुम्हाला आपली दैवी दया आणि आपली परमपवित्र इच्छा प्रकट करावी. जीवनात असे अनेक प्रसंग येतात, जेव्हा एक-दोन साध्या प्रार्थना पुरेशा ठरत नाहीत. अशा वेळी आपण स्वतःला पूर्णपणे देवाच्या हाती सोपवण्याची गरज असते. अर्थात, आपण दररोज दिवसभर असेच जगले पाहिजे. पण स्वतःला पूर्णपणे देवाच्या हाती सोपवण्याची ही मनोवृत्ती टिकवण्यासाठी आपण काही क्षण खास राखून ठेवले पाहिजेत, जेव्हा आपण कोणतीही अट न ठेवता संपूर्णपणे त्याला शरण जातो (पाहा दैनंदिनी #9).
आज तुम्ही किती मनोभावे प्रार्थना करता, यावर चिंतन करा. तुम्ही अधूनमधून एखादी प्रार्थना करून थांबता का? की देवाच्या हाती स्वतःला पूर्णपणे सोपवून त्याला शरण जाण्यासाठी दर आठवड्याला वेळ काढता? आपल्या महान देवावर पूर्ण प्रेम आणि विश्वास ठेवून तुम्ही जाणीवपूर्वक आपले जीवन त्याला अर्पण करता का? याची तुम्हाला खात्री नसेल, तर आजच तसे अवश्य करा.
हे प्रभू, मी स्वतःला तुझ्या हाती सोपवतो आणि तुझ्या परिपूर्ण चांगुलपणावर व दयेवर विश्वास ठेवतो. तुझ्या दैवी महिम्यासमोर मी साष्टांग दंडवत घालतो आणि तू प्रेमाने माझी काळजी घेशील, या भरवशाने मी स्वतःला तुझ्या स्वाधीन करतो. हे येशू, मी सर्वस्वी तुझाच आहे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.




