‘पिलातासमोर ख्रिस्त’ — मिहाय मुन्काची यांचे चित्र
देवाच्या दृष्टीने कशाला अधिक मोल आहे? तुम्ही हाती घेतलेल्या प्रत्येक कामात यश मिळवण्याला, की जीवनातील प्रत्येक संकट संयमाने आणि मनःशांतीने सहन करण्याला? अनेकांना या प्रश्नाचे उत्तर देणे कठीण वाटेल आणि दोन्ही पर्याय निवडावेसे वाटतील. आपण देवाची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी आणि त्याला आपल्याकडून जे काही हवे आहे ते सर्व करण्यासाठी प्रयत्न केले, तर देवाच्या राज्यासाठी त्याचे मोठे मोल आहे, हे सहज समजते. पण एखादा प्रसंग आपल्याला कठीण वाटत असताना, त्यातच संयम आणि मनःशांती राखण्यास देव आपल्याला बोलावत असेल, तर? यालाही मोठे मोल आहे का? होय, याचे मोल सर्वाधिक आहे, कारण संयमाने सहन करायला शिकत असताना आपण खऱ्या अर्थाने पवित्र होत जातो (पाहा दैनंदिनी परिच्छेद 86).
दररोज तुम्हाला सर्वांत कठीण काय वाटते? कोणत्या गोष्टीमुळे तुमच्या संयमाची सर्वांत जास्त परीक्षा होते? ही परीक्षा जीवनातील आनंद आणि समाधान मिळवण्याच्या मार्गातला ‘अडथळा’ आहे, असे तुम्हाला वाटते का? तसे असेल, तर तिच्याकडे वेगळ्या दृष्टीने पाहण्याचा प्रयत्न करा. प्रत्येक अडचण ही सद्गुण जोपासण्याची, विशेषतः स्वतःचा संयम वाढवण्याची संधी आहे, असे पाहण्याचा प्रयत्न करा. हा सद्गुण वाढत जातो तेव्हा ख्रिस्ताच्या हृदयाला आनंद होतो आणि त्याच्या राज्यासाठी त्याचे मोल सर्वाधिक आहे.
हे प्रभू, ज्या गोष्टी मला सर्वांत कठीण वाटतात, त्या मी तुझ्या हाती सोपवतो. त्यांच्यासाठी मी तुझे आभार मानतो. पवित्रतेत वाढण्यासाठी इतर कशाहीपेक्षा त्यांचीच मला अधिक मदत होईल, असा माझा विश्वास आहे. विशेषतः (तुमची एखादी वैयक्तिक अडचण सांगा) ही अडचण मी तुला अर्पण करतो. हे प्रभू, माझे हे अर्पण स्वीकार आणि या अडचणीचे रूपांतर प्रेम व दयेत करण्याची कृपा मला दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




