लोकांसमोर उभा केलेला ख्रिस्त — क्विंटन मेत्सिस
जीवनात अनेकदा आपल्याशी अन्यायाने वागले जाते. अशा वेळी प्रतिकार करावा, स्वतःचा बचाव करावा आणि न्याय मिळेल याची खात्री करावी, ही आपली पहिली स्वाभाविक प्रतिक्रिया असते. पण येशूने असे केले का? नाही. तो मौन राहिला आणि त्याने सर्व अन्याय आपल्या पापांच्या प्रायश्चित्तासाठी बलिदान म्हणून स्वीकारला. तो स्वतः नीतिमान असूनही त्याने सर्व अन्याय स्वतःवर घेतला. असे करून त्याने दोन गोष्टी केल्या. पहिली म्हणजे, त्याने हा अन्याय पापांच्या प्रायश्चित्तासाठी अर्पण करून पित्याच्या न्यायाची मागणी पूर्ण केली. हे आपल्या श्रद्धेचे मध्यवर्ती आणि सर्वांत गहन रहस्य आहे. दुसरी म्हणजे, तो आपल्याला त्याच्या उदाहरणाचे अनुसरण करण्यासाठी बोलावतो. त्याच्या उदाहरणानुसार, आपल्याला अन्यायकारक वागणूक स्वीकारून तिला दयेने आणि क्षमेने प्रतिसाद देण्याचे आमंत्रण आहे. यासाठी मोठे आत्मबळ आणि प्रेम लागते. पण अन्यायामुळे आपल्याला भोगावे लागणारे दुःख आपण ख्रिस्ताच्या दुःखाशी जोडू शकलो, तर प्रतिकार करून या जगात न्याय मिळाल्याचे क्षणिक समाधान मिळवण्यापेक्षा आपण देवासाठी अधिक आत्मे जिंकू (पाहा दैनंदिनी #81).
तुमच्याशी कोणत्या बाबतीत क्रूरपणे आणि अन्यायाने वागण्यात आले आहे? ज्यामुळे तुम्हाला सर्वांत जास्त वेदना झाल्या, त्यावर मनन करा. हे दुःख म्हणजे जगाच्या पापांचे प्रायश्चित्त करण्याची तुम्हाला मिळालेली संधी आहे, हे जाणून घ्या. तुमच्या वेदना ख्रिस्ताच्या दुःखाशी जोडल्याने तुम्ही देवासाठी अनेक आत्मे जिंकू शकता. हेच आपल्या मुक्तीचे रहस्य आहे. या रहस्यात सहभागी होण्याचे, ते आपल्या जीवनात जगण्याचे आणि प्रेमाचे बलिदान म्हणून देवाला अर्पण करण्याचे आमंत्रण आपल्याला आहे. आजच त्या दिशेने एक पाऊल टाका आणि तुमच्या वेदना दयेत कशा विरघळून जातात ते पाहा.
हे प्रभू, आज माझ्या मनाच्या जखमा, माझ्या वेदना आणि माझे सर्व दुःख मी तुला अर्पण करतो. माझ्या जीवनात मला सोसावे लागलेले अन्याय मी विशेषतः तुला अर्पण करतो. माझ्या हृदयातील सगळा कडवटपणा दूर कर आणि त्याऐवजी माझे हृदय तुझ्या दैवी दयेने भरून टाक. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
11 फेब्रुवारी: लूर्दची माता मरिया




