परुश्यांमध्ये ख्रिस्त, याकोब योर्दान्स यांचे चित्र
व्हिडिओ
कधीकधी, जे स्वतः फार “धार्मिक” असतात, ते अनेक “धार्मिक” विषयांवर बोलतात. त्यांच्या बोलण्यात भक्तिभाव असतो आणि ते पवित्र गोष्टींविषयी बोलतात. पण शेवटी, लोकांच्या नजरेत स्वतःचा गौरव व्हावा, हाच त्यांच्या सगळ्या बोलण्याचा आणि वागण्याचा खरा हेतू असू शकतो. हाच परुश्यांचा संघर्ष होता. दुःखाची गोष्ट अशी की, या प्रवृत्तीशी झगडणारे लोकही परुश्यांप्रमाणे आपण देवाच्या विशेष जवळ आहोत असा समज करून स्वतःचीच फसवणूक करत असतील. पण त्यांच्या गर्वामुळे त्यांना सत्य दिसेनासे झाले आहे. नम्रपणे लोकांचे लक्ष देवाकडे वळवणे आणि सर्व गौरव स्वतःकडे न घेता त्यालाच अर्पण करणे, हे आपल्या जीवनाचे ध्येय असले पाहिजे. हे फार कठीण असू शकते. पण आपण हे पूर्ण नम्रतेने आणि सत्यनिष्ठेने करतो, तेव्हा आपल्याला उमगते की देव खरोखरच आपल्याला आपल्या गौरवात सामावून घेतो आणि जो मान आपण त्याला द्यायला हवा, त्यात आपल्यालाही सहभागी होऊ देतो. त्याची मुले आणि मुली म्हणून आपल्याला लाभलेली खरी प्रतिष्ठा केवळ अशाच रीतीने आपल्याला उमगते. आणि प्रत्येक बाबतीत आपण नम्रपणे देवाकडे लक्ष वेधतो, तेव्हा देव स्वतः आपल्यालाही उंचावतो (पाहा दैनंदिनी #1149).
लोकांसमोर स्वतःचे मोठेपण दाखवण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी तुम्ही सर्व गौरव देवाला देऊ शकता का? यावर पूर्ण प्रामाणिकपणे आणि नम्रतेने चिंतन करा. अडचण अशी आहे की, स्वतःला उंचावण्याचा प्रयत्न केलात तर तुम्ही फार उंच जाऊ शकणार नाही; उलट, कल्पनेपेक्षाही अधिक मानहानीला सामोरे जाल. प्रभूचा गौरव करा आणि सर्व चांगुलपणाचा उगम तोच आहे हे दाखवून द्या. तुमचे जीवन उंचावण्याचे काम त्याच्यावर सोपवा. तुम्ही स्वतःला कधीही नेऊ शकणार नाही इतक्या उंचीवर तो तुम्हाला नेईल.
हे प्रभू, मला नम्रतेचे वरदान दे. नम्रतेने मला सत्य दिसावे आणि तेवढेच सत्य मी जाहीर करावे, अशी मी प्रार्थना करतो. जे काही चांगले आहे ते सर्व तुझ्याकडून येते आणि तुझ्याच कृतीने घडते, हे सत्य मला दिसावे, अशी मी विशेष प्रार्थना करतो. हे माझ्या प्रभू, सर्व गौरव तुलाच असो! हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
9 ऑगस्ट – क्रूसाची संत तेरेसा बेनेदिक्ता (एडिथ स्टाइन), कुमारी आणि रक्तसाक्षी
यंदा हा दिवस रविवारी येत असल्यामुळे उपासनेत हा स्मृतिदिन साजरा केला जात नाही




