काट्यांचा मुकुट घातलेला ख्रिस्त, डिर्क व्हान बाबुरेन यांचे चित्र
येशूला इतके दुःख का सोसावे लागले? त्याला चाबकाचे इतके निर्दय फटके का मारण्यात आले? त्याचा मृत्यू इतका वेदनादायक का होता? कारण पापाचे परिणाम होतात आणि पापातून फार मोठे दुःख उद्भवते. पण स्वतः निष्पाप असूनही येशूने स्वेच्छेने दुःख स्वीकारले. त्यामुळे मानवी दुःखाचे स्वरूप बदलले: आता त्यात आपल्याला शुद्ध करण्याचे आणि पापापासून व पापाच्या सर्व आसक्तींपासून मुक्त करण्याचे सामर्थ्य आहे (पाहा दैनंदिनी #445).
येशूला इतक्या तीव्र वेदना आणि दुःख तुमच्याच पापामुळे सोसावे लागले, याची तुम्हाला जाणीव आहे का? आपल्याला नम्र करणारे हे सत्य मान्य करणे महत्त्वाचे आहे. त्याच्या दुःखाचा आणि तुमच्या पापाचा थेट संबंध आहे, हे ओळखणे महत्त्वाचे आहे. पण या जाणिवेतून अपराधीपणाची भावना किंवा लाज नव्हे, तर कृतज्ञता निर्माण व्हावी. मनापासून नम्रता आणि कृतज्ञता.
हे प्रभू, तुझ्या पवित्र दुःखभोगांत तू जे काही सोसलेस, त्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तुझ्या दुःखाबद्दल आणि तुझ्या क्रुसाबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तू दुःखालाही उद्धाराचे साधन बनवलेस आणि त्याचे तारणाच्या झऱ्यात रूपांतर केलेस, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. मला अशी मदत कर की मी सोसत असलेल्या दुःखांमुळे माझे जीवन बदलावे आणि मी पापापासून शुद्ध व्हावे. हे प्रिय प्रभू, माझी दुःखे मी तुझ्या दुःखांशी जोडतो आणि प्रार्थना करतो की तू त्यांचा उपयोग तुझ्या गौरवासाठी करावा. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सातवा दिवस: दैवी दयेच्या रविवारच्या तयारीसाठी नोव्हेना




