मराठी

चिंतन 71: आपला लहानपणा आणि आपली शून्यता

आंद्रेई मिरोनोव, CC BY-SA 4.0, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत

व्हिडिओ

आपण खरोखर जसे आहोत तसे स्वतःला पाहता येणे ही देवाची कृपा आहे. आणि अशा नजरेने स्वतःकडे पाहिले तर आपल्याला काय दिसेल? आपले दैन्य आणि आपली शून्यता दिसेल. सुरुवातीला असे पाहणे आपल्याला फारसे रुचणार नाही. ख्रिस्तामध्ये आपल्याला लाभलेल्या प्रतिष्ठेशी हे विसंगत आहे, असेही वाटू शकते. पण नेमका मुद्दा हाच आहे. आपली प्रतिष्ठा “ख्रिस्तामध्ये” आहे. त्याच्याशिवाय आपण काहीच नाही. स्वतःपुरते पाहिले तर आपण केवळ दैन्य आणि शून्यता आहोत (पाहा दैनंदिनी #256).

आज आपली “शून्यता” मान्य करताना मनाला लावून घेऊ नका किंवा घाबरू नका. सुरुवातीला हे स्वीकारणे तुम्हाला कठीण वाटले, तर त्याच्याशिवाय तुम्ही खरोखर कसे आहात हे पाहण्याची कृपा देवाकडे कळकळीने मागा. आपल्या दैवी तारणाऱ्याशिवाय तुम्ही सर्वच बाबतींत खरोखर किती दीन आहात, हे तुम्हाला लवकरच दिसेल. इथूनच गाढ कृतज्ञतेची सुरुवात होते, कारण देवाने तुमच्यासाठी जे काही केले आहे, त्याची तुम्हाला अधिक पूर्णपणे जाणीव होते. आणि जेव्हा हे तुमच्या लक्षात येईल, तेव्हा तुम्हाला आनंद होईल की तुमच्या या शून्यतेत देव स्वतः तुम्हाला भेटायला आला आणि त्याने तुम्हाला उचलून आपल्या बहुमोल लेकराची प्रतिष्ठा दिली.

हे प्रभू, आज मला माझे दैन्य आणि दुर्दशा दिसू दे. तुझ्याशिवाय मी काहीच नाही, हे मला समजू दे. आणि या जाणिवेतून, तुझ्या कृपेने मला तुझे लाडके लेकरू होण्याची जी अमूल्य देणगी मिळाली आहे, तिच्याबद्दल सदैव कृतज्ञ राहण्यास मला मदत कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

विसाव्या दिवसाची चिंतने:
वाळवंटात 40 दिवस & क्रूसापाशी 40 दिवस

संत योसेफ यांचा नोव्हेना. ही प्रार्थना 10 ते 18 मार्चदरम्यान केली जाते.

प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य

प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतने

दैवी दयेवरील आणखी चिंतने

सुवार्तेवरील दैनंदिन चिंतन

आजचे संत / सण