शुभवार्ता — चित्रकार: जॉन विल्यम वॉटरहाऊस
आपण सगळेच कधी ना कधी मोठेपणाची स्वप्ने पाहतो. मी श्रीमंत आणि प्रसिद्ध झालो तर? या जगात माझ्या हाती मोठी सत्ता आली तर? मी पोप किंवा राष्ट्राध्यक्ष झालो तर? पण एक गोष्ट नक्की आहे: देवाने आपल्यासाठी खरोखरच महान गोष्टी योजल्या आहेत. तो आपल्याला अशा महानतेकडे बोलावतो, जिची आपण कल्पनाही करू शकत नाही. पण अनेकदा एक अडचण येते: देवाची आपल्याकडून काय अपेक्षा आहे हे जाणवू लागताच आपण पळ काढतो आणि लपून बसतो. देवाची दैवी इच्छा अनेकदा आपल्याला सवयीच्या सुरक्षित चौकटीतून बाहेर पडायला बोलावते. त्यासाठी त्याच्यावर दृढ विश्वास ठेवावा लागतो आणि त्याच्या पवित्र इच्छेला स्वतःला पूर्णपणे सोपवावे लागते (पाहा: दैनंदिनी #429).
देवाची तुमच्याकडून जी अपेक्षा आहे, ती स्वीकारण्यास तुम्ही तयार आहात का? तो जे काही करायला सांगेल ते करण्याची तुमची तयारी आहे का? अनेकदा आपण तो काहीतरी सांगेल याची वाट पाहतो, मग त्याने सांगितलेल्या गोष्टीचा विचार करतो आणि शेवटी तिची आपल्याला भीती वाटू लागते. पण देवाची इच्छा पूर्ण करण्याची गुरुकिल्ली ही आहे की, त्याने आपल्याला काहीही करायला सांगण्यापूर्वीच आपण त्याला ‘हो’ म्हणावे. सतत आज्ञाधारक राहून आपण स्वतःला देवाच्या हाती सोपवले, तर त्याच्या गौरवशाली इच्छेच्या तपशिलांचा अति विचार करताना ज्या भीतीला बळी पडण्याचा मोह होऊ शकतो, त्या भीतीतून आपण मुक्त होऊ.
हे प्रिय प्रभू, आज मी तुला ‘हो’ म्हणतो. तू मला जे काही करायला सांगशील ते मी करीन. तू मला जिथे नेशील तिथे मी जाईन. तू काहीही मागितलेस तरी स्वतःला पूर्णपणे तुझ्या हाती सोपवण्याची कृपा मला दे. माझ्या जीवनाचा गौरवशाली हेतू पूर्ण व्हावा म्हणून मी स्वतःला तुला अर्पण करतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पुनरुत्थान सोहळ्याच्या प्रार्थना
चौथा दिवस: दैवी दयेच्या रविवारच्या तयारीसाठी नोव्हेना




