बाल येशू आणि देवदूतांसह मरिया, ज्योव्हान्नी बात्तिस्ता साल्वी दा सासोफेर्रातो यांचे चित्र, CC BY-SA 4.0, विकिमीडिया कॉमन्सच्या सौजन्याने
व्हिडिओ
प्रेमळ आणि मायाळू आईच्या किंवा वडिलांच्या कुशीत शिरल्यावर मुलांना अनेकदा खूप दिलासा मिळतो. त्या प्रेमळ मिठीत त्यांना खूप समाधान वाटते. अशा क्षणी भीती आणि काळजी दूर होतात आणि मन व्याकुळ झाले असेल, तर त्याला पुन्हा शांती आणि दिलासा मिळतो. आपल्या प्रभूच्या बाबतीतही असेच असले पाहिजे. आपण थकलेल्या अवस्थेत सर्व सांत्वनाच्या उगमाकडे जाऊन तिथे मिळणारे आध्यात्मिक सांत्वन शोधले पाहिजे. आपल्या प्रभूच्या हृदयाजवळ गेल्याने कितीही अस्वस्थ परिस्थितीत आपल्याला शांती मिळते. ताण, निराशा, वेदना आणि गोंधळ दूर होतात; त्यांच्या जागी मनात धीर येतो आणि सुरक्षित वाटते. प्रभूच्या हृदयाचे ठोके जणू आपल्याला त्यांच्या लयीत आश्रय घेण्यास बोलावतात. त्याच्या हृदयाच्या प्रत्येक ठोक्याबरोबर त्याची करुणा आणि दया आपल्यापर्यंत पोहोचतात, आणि त्याचे अमूल्य रक्त आपल्याला कृपेच्या पांघरुणासारखे झाकून घेते. सांत्वनाच्या या उगमाकडे धाव घ्या आणि तुमच्या देवाचे दयाळू हृदय तुमचे विसाव्याचे ठिकाण होऊ द्या (पाहा दैनंदिनी #1074).
प्रार्थना करताना आपल्या प्रभूच्या दयाळू हृदयात तुम्हाला दिलासा आणि सांत्वन मिळते का? प्रभू तुम्हाला ज्या जवळिकीचे आमंत्रण देतो, तिच्यावर चिंतन करा. ही जवळीक माणसाकडून मिळणाऱ्या कोणत्याही सांत्वनापलीकडची आहे. तिच्यातून अशी कृपा मिळते की तुमचा आत्मा दयेने आणि शांतीने भरून जातो. एका लहान मुलाला आपल्या प्रेमळ आईच्या किंवा वडिलांच्या कुशीत कसा दिलासा मिळतो, हे दृश्य मनात आणा. आपला प्रभू तुमची किती मायेने काळजी घेऊ इच्छितो, याची ही केवळ एक झलक आहे.
हे स्वर्गीय पित्या, मला तुझ्या जवळ आणि तुझ्या पुत्राच्या हृदयाजवळ घे. प्रत्येक गोष्टीत आणि माझ्या आयुष्यातील संकटाच्या प्रत्येक क्षणी मी तुझ्याकडे वळावे. मी स्वतःला तुझ्या हाती सोपवतो आणि करुणेने व प्रेमाने भरलेल्या तुझ्या हृदयाला बिलगून राहतो. माझ्या थकलेल्या आत्म्याला तुझ्या हृदयात विसावा मिळो. हे माझ्या देवा, माझे तुझ्यावर प्रेम आहे आणि मी केवळ तुझाच आश्रय घेतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
26 जुलै –संत योआखीम आणि संत आन्ना
हा दिवस यंदा रविवारी येत असल्याने उपासनेत हा स्मृतिदिन साजरा केला जात नाही




