मराठी

चिंतन १९१: बोलका आत्मा

संत बेनेडिक्ट यांच्यासोबत संत स्कोलास्टिका, कलाकृती: लॉरेन्स ओपी, CC BY-NC-ND 2.0.

व्हिडिओ

सतत बोलावेसे वाटणे हा देवाशी एकरूप होऊन जगण्याच्या आंतरिक जीवनाला खरा धोका आहे. बोलणे हे पाप नाही; उलट, अनेकदा ते दुसऱ्याप्रती दयेचे कृत्य असते. पण कधी कधी अतिबोलकेपणा देवाची दया प्रकट होण्याच्या आड येतो. बोलणे हे स्वतःत ना चांगले, ना वाईट. आपले शब्द देवाच्या विचारांशी आणि इच्छेशी सुसंगत असावेत, एवढेच आपले ध्येय आहे. सत्य उजेडात आणण्यासाठी आणि देवाचे प्रेम प्रकट करण्यासाठी आपले शब्द हे एक पवित्र साधन आहे, असे आपण मानले पाहिजे. गरजेपेक्षा जास्त बोलल्याने किंवा देवावरील व इतरांवरील प्रेमातून न आलेले शब्द बोलल्याने, आपल्या लक्षात येते त्यापेक्षा अधिक हानी होऊ शकते. म्हणून आपली वाणी प्रभूला समर्पित करा आणि त्याला जसे, जेव्हा आणि जितके बोलायचे असेल, तसे, तेव्हा आणि तितके तुमच्याद्वारे बोलू देण्याचा प्रयत्न करा (पाहा दैनंदिनी #1008).

तुम्ही खूप बोलता का? की फारच कमी बोलता? आपण किती शब्द बोलतो याला महत्त्व नाही; योग्य वेळी, योग्य रीतीने, योग्य शब्द बोलण्याला महत्त्व आहे. आपल्या शब्दांनी खोलवर दुखापत होऊ शकते, पण तेच शब्द देवाच्या दयेचा घाव भरून काढणारा मलमही ठरू शकतात. गेल्या आठवड्यात तुम्ही केलेल्या संभाषणांवर चिंतन करा. ती देवाला आवडली असती का? त्यांतून देवाचा गौरव झाला का आणि तुमची व इतरांची आध्यात्मिक उन्नती झाली का? प्रभूच्या इच्छेनुसार जे बोलायला हवे होते, ते तुम्ही कुठे बोलायचे टाळले, यावरही चिंतन करा. अशा वेळी गप्प राहिल्यानेही इतरांना दुःख होऊ शकते आणि आपल्या जगात दया कमी पडू शकते. आपली वाणी प्रभूला अर्पण करा आणि त्याला तुमच्याद्वारे स्वतःला प्रकट करू द्या.

हे प्रभू, माझे तुझ्यावर प्रेम आहे. आज माझी वाणी तुला समर्पित करून मी माझे प्रेम तुला अर्पण करतो. पित्याने उच्चारलेले शाश्वत वचन तूच आहेस. सर्वांना मुक्त करणारे सत्य तूच आहेस. तू मला जे बोलायला सांगतोस तेवढेच बोलण्यासाठी आणि तू जे बोलतोस तेच ऐकण्यासाठी मला विवेक, संयम आणि धैर्य दे. माझी जीभ या जगाचा अंधार भेदणारी तलवार होवो आणि माझे कान स्पंजासारखे तुझी दया शोषून घेवोत. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

दैवी दयेवरील आणखी चिंतने

सुवार्तेवरील दैनंदिन चिंतन

आजचे संत व सण