छायाचित्र: लीरॉय स्कालस्टॅड | स्रोत: पिक्साबे
दुसऱ्याच्या भावनांशी मनापासून समरस होण्याचा अभाव हे मानसिक, भावनिक आणि अगदी आध्यात्मिक पातळीवरील काही बिघाडाचे स्पष्ट लक्षण आहे. हे सांगण्याचे कारण म्हणजे याच्या उलटही खरे आहे. दुसऱ्याच्या भावनांशी मनापासून समरस होणे हे मानसिक, भावनिक आणि आध्यात्मिक स्वास्थ्याचे लक्षण आहे. समरसता म्हणजे दुसऱ्या व्यक्तीच्या भावनांची जाणीव असणे. एखादी व्यक्ती दुःखात आहे किंवा आनंदात आहे, हे तुम्हाला जाणवते. एवढेच नव्हे, तर तिचे दुःख तुम्हालाही जाणवते आणि तिचा आनंद तुम्हीही अनुभवता. देवाच्या दयेतून तुमच्या हृदयात उमटणारी ही दयेची अभिव्यक्ती आहे. (पाहा: दैनंदिनी क्र. 1039).
आज चिंतन करा: इतरांच्या भावना तुम्हाला कितपत जाणवतात? दुसऱ्या व्यक्तीचा आनंद किंवा दुःख तुमच्या नजरेस पडते, तेव्हा तुमच्या मनात, हृदयात आणि भावनांमध्ये काय घडते? तुम्ही त्या व्यक्तीकडे लक्ष न देता, तिची विचारपूसही न करता पुढे निघून जाता का? की तिच्यातील माणूसपण पाहता, तिची प्रतिष्ठा ओळखता आणि तिच्याशी आस्थेने, करुणेने व आदराने वागता? दुसऱ्याच्या भावनांशी समरस होणे म्हणजे मुळात प्रत्येक व्यक्तीची प्रतिष्ठा ओळखणे आणि आपल्या विचारांतून, भावनांतून, शब्दांतून व कृतींतून ती मान्य करणे. आज स्वतःमध्ये ही समरसता किती आहे, हे प्रामाणिकपणे पाहा. ती अपेक्षेपेक्षा कमी असल्याचे जाणवले, तर त्यामागचे कारण अधिक खोलवर शोधा. ही उणीव मान्य करायला किंवा त्यावर उपाय शोधायला घाबरू नका. पण इतरांच्या भावनांची जाणीव असलेले करुणामय हृदय तुम्हाला लाभले आहे, असे दिसले, तर आनंद करा. कारण तुमचे हृदय देवाच्या दयेत सहभागी होत आहे आणि ती दया इतरांपर्यंत पोहोचवत आहे.
हे प्रभू, माझे हृदय तुझ्या दयाळू हृदयाचे साधन बनावे, अशी मी प्रार्थना करतो. तुझ्या हृदयातून वाहणाऱ्या करुणेची आणि इतरांच्या भावनांशी समरस होण्याची माझ्यात जिथे जिथे उणीव आहे, तिथे तिथे मला बरे कर. तुझ्या दयेत सहभागी झाल्यामुळे इतरांचे संघर्ष आणि आनंद अनुभवण्याचे जे आशीर्वाद मला लाभले आहेत, त्या सर्वांबद्दल मी तुझे आभार मानतो. हे प्रभू, तुझ्या जीवनात आणि प्रेमात सहभागी व्हावे, अशी माझी मनापासून इच्छा आहे, जेणेकरून माझे हृदय तुझ्या हृदयासारखे होईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




